ﯾﻪ ﻧﻔﺮﻡ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﻫﻤﺶ ﺩﺭﮔﯿﺮﻣﻮﻥ ﮐﻨﻪ .
ﻣﺎﻫﻢ ﺑﮕﯿﻢ ﭘﺴﺮ ﺑﺮﻭ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺑﺮﺱ .
ﺍﻭﻧﻢ ﺑﮕﻪ ﻻﻣﺼﺐ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﺗﻮﯾﯽ : ﺍ

و نیستی اما من برایت چای می ریزم
دیروز هم ... ... نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم
دوست داری بخند دوست داری گریه کن
و یا دوست داری مثل آینه مبهوت باش
مبهوت من و دنیای کوچکم دیگر چه فرق می کند باشی یا نباشی
من با تو زندگی می کنم...!

همیشه آخرین سطر برایش می‌‌نوشتم
روزی بیا که برایِ آمدن دیر نشده باشد "
می‌ نوشتم" روزی بیا که هنوز دوستت داشته باشم
که هنوز دوستم داشته باشی‌ "
می‌ نوشتم در نبودنت به تمام ذرات زندگی‌ کافر شده ام
جز ایمانِ به بازگشتِ تو
امروز می‌‌نویسم یقینا آمده است
ولی‌ روزی که من از هراسِ دیوار ها
خانه را که نه خودم را ترک کرده بودم .

چه حس قشنگیه وقتی میشی مَحرمِ دل یکی ..

یکی ک بهش اعتماد داری ..

بهت اعتماد داره ..

از دلتنگی هاش برات میگه ..

از دلتنگی هات براش میگی ..

آروم میشه .. آروم میشی ..

حسی ک هیچوقت ب تنفر تبدیل نمیشه ..

این حس مثل قطره های بارون پاکه ..!!

همچین آدمی رو تو زندگیتون دارین؟

یکی از بزرگترین دغدغه های زندگیم اینه که وقتی یکی داره باهام حرف می زنه تو کدوم چشمش بایدنگاه کنم؟!
راست؟
چپ؟
وسط پیشونیش؟
دماغش عایا؟
هیچکدام

سخت است
سخت است درک کردن دختری که غم هایش را خودش میداندودلش
که همه تنها لبخندهایش را میبینند
که حسرت میخورند بخاطرشادبودنش
بخاطرخنده هایش
وهیچکس جزهمان دخترنمیداندچقدرتنهاست
که چقدر میترسد
ازباختن
ازاعتمادِبی حاصلش
ازیخ زدن احساس وقلبش
اززندگی

برای انچه که دوستش داری از جان باید بگذری بعد ،می ماند زندگی و آنچه که دوستش داشتی...
قول میدهم لام تا کام حرفی نزنم فقط بگذار از دال تا میم بگویم ،بگذار بگویم "دوستت. ارم"دیگر لام تا کام حرفی نمیزنم.
تو مرا نادیده بگیر...ومن بدنم روز به روز کبودتر میشود از بس ...خودم را میزنم به نفهمی...!!!

از این شب های بی پایان، چه می خواهم به جز باران
که جای پای حسرت را بشوید از سر راهم نگاه پنجره رو به کویر آرزوهایم و تنها غنچه ای در قلب سنگ این کویر انگار روییده...
به رنگ آتشی سوزان تر از هرم نفسهایت،
دریغ از لکه ای ابری که باران را به رسم عاشقی بر دامن این خاک بنشاند نه همدردی،
نه دلسوزی، نه حتی یاد دیروزی... هوا تلخ و هوس شیرین
به یاد آنهمه شبگردی دیرین،
میان کوچه های سرد پاییزی تو آیا آسمان امشب برایم اشک می ریزی؟
ببارو جان درون شاهرگ های کویر آرزوهایم تو جاری کن که من دیگر برای زندگی از اشک خالی و پر از دردم ببار امشب!
من از آسایش این سرنوشت بی تفاوت سخت دلسردم.
ببار امشب که تنها آرزوی پاک این دفتر گل سرخی شود روزی!
ودیگر من نمی خواهم از این دنیا نه همدردی،
نه دلسوزی، فقط یک چیز می خواهم!
و آن شعری به یاد آرزوهای لطیف و پاک دیروزی...