اگر خوبان عالم جمع باشند / یقینا نزد من ، تو بهترینی اگر از خوبترها حلقه سازند / تو در آن حلقه ، میدانم نگینی . . . 

می خواند و می نوشت :

« ....  من خواب نیستم !

خاموش اگر نشستم، مرداب نیستم

روزی که برخروشم و زنجیر بگسلم؛

روشن شود که آتشم و آب نیستم! »

از انسانها غمی به دل نگیر؛ زیرا خود نیز غمگین اند؛

با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود

شک دارند؛ پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند . . .