آهای شمایی که قراره در آینده شوهر من بشی.....!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
هــیـچــی خــوشــا به ســـعــادتــــت دیـگــه از خـدا چـــی مــی خـــوای ؟؟؟؟ چــیــکـــار کـــردی که خــــدا ایــنــقــدر دوســـتــــت داره؟؟! کـــصـــافــــت !!!!! خـــدا شــــانــس بــــده...والا مـــف مـــف خـــوشـــبــخـــــت شـــدی رفـــــت...... ))))))
موندم دیگه مردم شانس دارناااااااااااااااااااااااااا)))))))))
بــــــــله ما همچیــــــن ادمی هستــــــــــــــیم....!!!!!!!!!!خخخخخ

قسم به اون پسری که عشقش جلوی چشمش اُتو خورد و رفت خونه با صدایی خواب آلود زنگ زد گفت ببخشید عشقم خواب بودم گوشی رو سایلنت بود...

قسم به اون دختری که با وعده ازدواج بکارتشو از دست داد و عکس عشقشو تو گوشی رفیق فابریکش دید ...

قسم به اون پسری که با عشقش تو فیس بوک ریلیشن زد اما فرداش همون برادرای فیسبوکیش رفتن تو خط طرف ....

قسم به اون دختری که هنوز تنهاست چون نتونسته فراموش کنه ...
و

قسم به اون جفتی که اولین شب بعد ازطلاق رو دارن تنهایی با چشم خیس تو اتاق تاریک و خالی از هم سحر میکنند ...
اینجا زمین است ،

مطمئن باش که یک روز دوباره همدیگر رو مبینیم ...!!

گفت : مردی به همسرش روزی

من بمیرم چگونه خواهی زیست

گفت : از چند و چون آن بگذر

تو بمیری برای من کافیست 

دختر گفت: بشمار پسرک چشمانش را بست و شروع کرد به شمردن: یک…دو… سه …چهار….. دخترک رفت پنهان شود آن طرفتر پسردیگری را دید که گرگم به هوا بازی میکند، برّه شد و با گرگ رفت پسرک قصه هنوز می شمارد…

معلومه كه حرف پشت سرم زياده ...

آخه مردم راجب آرزوها شون زياد حرف ميزنن ... !!!

مرد واقعی اونیه که بخاطر دختری که دوستش داره بتونه قید بقیه دخترا رو بزنه!!

(بعــــــــــــــــــــــــــــله اینطوریاس دیگه)

ملولان همه رفتند درِ خانه ببندید بر آن عقلِ ملولانه همه جمع بخندید
به معراج برآیید چو از آل رسولید رخ ماه ببوسید چو بر بام بلندید
چو او ماه شکافید، شما ابر چراییدچو او چست و ظریفست شما چون هلپندید
ملولان به چه رفتید که مردانه در این راه چو فرهاد و چو شداد دمی کوه نکندیدچو مه روی نباشید
ز مه روی متابیدچو رنجور نباشید سر خویش مبندید چنان گشت و چنین گشت چنان راست نیایدمدانید
که چونید مدانید که چندیدچو آن چشمه بدیدید چرا آب نگشتیدچو آن خویش بدیدید
چرا خویش پسندیدچو در کان نباتید ترش روی چراییدچو در آب حیاتید چرا خشک و نژندید
چنین برمستیزید، ز دولت مگریزیدچه امکان گریز است که در دام کمندیدگرفتار کمندید
کز او هیچ امان نیستمپیچید مپیچید بر استیزه مرندیدچو پروانه جانباز بسایید
بر این شمعچه موقوف رفیقید چه وابسته بندیداز این شمع بسوزید، دل و جان بفروزید
تن تازه بپوشید چو این کهنه فکندیدز روباه چه ترسید شما شیرنژادیدخر لنگ چرایید
چو از پشت سمندیدهمان یار بیاید در دولت بگشایدکه آن یار کلیدست
شما جمله کلندیدخموشید که گفتار فروخورد شما راخریدار چو طوطیست شما شکر و قندید