بَعضی وقتآ بآیَددستتُ بذآری رو شونه ی بعضیآوبگی :
نَه خوشَم اومَد
ازاونی که فِک میکَردَم آشغآل تَری !
دوست می دارمـش امـّـا
می تـرسم بـگویــم و بگـویـد مرسـی
یــا بگویـد بـه این دلـیـل و آن دلـیـل دوسـتـم نـدارد
یــا چـه می دانـم
مثـل خیـلیـهـا بگـویـد لیـاقـتـم بـیـشـتـر از این حرفـهاسـت
می تـرسـم از اینــکـه هـرچـیـزی بـگویـد جُـز
مــَــن هـم دوسـتت دارم
