یه سری ها تو ادلیسته من هستن که همرو لایک می کننو واسشون کامنت میذارن به غیر از من

یه سری دیگه هم هستن فقط جز بازدیدکننده های پروفایلمنو وقتی میان تو پیجم هیچ کاری نمی کنن

یه سری دیگه هم هستن که کلا مجسمن ولی دلم نمیاد حذفشون کنم

یه سری دیگه هم هستن که تا میان این دکمه ی می پسندمو میزنن ته آخر

یه سری دیگه هم هستن که دوستای واقعیمنو عاشقشونمو خیلی دوسشون دارم،و البته مخلصشونم هستم


ولی با همه این چیزا که گفتم ''همتونو دوست میدارم''


همچین کسیم منو همچین ادلیستی دارم:

انسانها به هر چی زیاد نگاه می کنند شبیه همان می شوند ، و حتما تو شبهای زیادی به ماه نگاه کردی !

دیروز رفتم دندونپزشکی اینقدر بی حسی زد که نشیمن گاهم بی حس شده بود ، یه چشمم اصن نمیدید ، ارتباط با دست راستم قطع شده بود و کلا سه وَرَم قطع نخاع شد ؛ اونوقت این دندون لامصب هنو حس داشت ، وقتی میخواستن دندونم رو بکشن پدر جدم اومد نوک دماغم !
بی حس که نشد هیچی فک کنم احساساتیش کردن !!!

اگر عشق نبود ، به کدامین بهانه می گریستیم و می خندیدیم ؟ کدام لحظه ی نایاب را اندیشه می کردیم ؟ و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم ؟ آری ، بی گمان پیش از اینها مرده بودیم ، اگر عشق نبود !

هنوز منتظرم
وسط یک شب بارانی
که از شدت تب عرق کرده ام
بیدارم کنی و
بگویی
چیزی نیست
خواب می دیدی

وقتی تو هستی تمامی جهان با تو است ، و وقتی تو نیستی فقط درماندگی و غم با من است .

خدایا
گله نمیکنم…
ولی کاسه ام را اینقدر خالی دیده ای
که هر چه خواسته ام را
در کاسه ام میگذاری!