♥♥♥♥♥♥ R A M I N♥♥♥♥♥♥
آمدم تا به تو آویزم ، لیک دیدم که تو آن شاخه ی بی برگی ، لیک دیدم که تو بر چهره ی امیدم ، خنده ی مرگی
یه “دوستت دارم” هایی هم هست ، میدونی دروغه ها …
ولی قلبت واسه باورش به عقلت التماس میکنه !
قطارها بیهوده میپرسند : چی ؟ چی ؟
نمی دانند در انتهای ریل ها هیچکس و هیچ چیز در انتظارشان نیست
کوچک که بودم ترس بزرگ من ، سیاهی بود …
حالا که بزرگ شده ام از کوچکی ام در سیاهی چشمانت میترسم !
