از تلو تلو خوردن های عقربه ها
تا خستگی های خاموش

از پنجره های نیم باز
که با هر نسیم ، باز و بسته میشود
تا گلدان کاکتوس کنج اتاقم

از تختِ زمختُ بی نظم کنج اتاقم
تا پتوی گلبافت دو نفره در مرداد ماه داغ

همه آدرس من است
میدهم که زودتر بیایی ، همین حالا بیا خاتونم

خــود کُــشی...

مَـــرگ قَشنگــی که به آن دِل بـــستَم !

دَستِ کم هــر دو سه شـــب یکبار,به فِکرش هســـتَم !

این روز هــا پُر از پـــنجره های خَــطَرم...

گاه و بی گــاه... <<< بــه سَرم میزنَـــد این دَفعه حــتما بِـــپرم...!

دیوانه نیستم!
فقط طوری خاص که دیگران نمی توانند...!
"دوستت دارم"!

یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
[!] ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟
یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
[!] بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

به حکیم ارد بزرگ گفتند : ایرانیان را چگونه دیدید ؟

فرمود : بزرگانی در درون چراغ جادو !

گفتند : چراغ جادو ؟!

فرمود : آری ... ایران سرزمین بزرگان است و هزار افسوس که بیشتر این بزرگان ، در درون چراغ جادو ، خویش را در بند کرده و دلخوش به زندگی در سختی و غم هستند

گفتند : حکیم در این میانه ، کار شما چیست ؟

فرمود : به هزار گونه سخن ، دستان اندیشه ام را ، بر چراغ های آنان می کشم تا از آن برون آمده و خود را باز یابند و برای آبادی و شادی این سرزمین بکوشند

چقدر خوب است !..

که اینهمه آدم ..

همنام تو اند..!

حالا هرکسی، هر کجا ..

عزیز دلش را صدا کند !..

من ناخواسته ..

به یاد " تو " می افتم.

خرابم،،خراب!!
به اندازه همان"قاضی"
که متهم اعدامی اش...
رفیقش بود!!!

دیروزکه بلندداد زدى:دوست دارم، گفتم نمیشنوم بلندتربگو. اماامروزکه اهسته گفتى:دیگه دوست ندارم،گفتم: هیس…چرادادمیزنى!؟