همه از مرگ می ترسن ما از رفیق نامرد

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت. هر کسی غصه اینکه چه می کرد نداشت. چشم سادگی از لطف زمین می جوشید. خودمانیم زمین این همه نا مرد نداشت

آنقدر سکوت را نعره زدم که لال شدم،

آنقدر تنهایی را در آغوش کشیدم که بازوانم در هم فرو رفت،

و آنقدر در میان آشنایان غریب ماندم که گم شدم !

خدایا! من دلم قرصه! کسی غیر از تو با من نیست ; خیالت از زمین راحت ، که حتی روز ، روشن نیست! / کسی اینجا نمی بینه ، که دنیا زیر چشماته! ; یه عمره یادمون رفته ، زمین دارمکافاته / فراموشم شده گاهی ، که این پایین چه هاکردم! ; که روزی باید از اینجا ، بازم پیش تو برگردم! / خدایا وقت برگشتن ، یه کم با من مدارا کن ; شنیدم گرم آغوشت ، اگه میشه منم جا کن.

درد دلهای عاشقانه ایـــن روزا؛

همـــه میگـــن هـــوا چقـــدر دو نفــرســت....


اما مشـکل اینجــاسـت کــه رابطــه ها چند نفــرســت...

دلم درد می کند. انگار خام بودند خیال هایی که به خوردم داده بودی …

پشت هرکوه بلند،
سبزه زاریست پر از یاد خدا
و در آن باغ کسی می خواند:
که خدا هست، دگر غصه چرا؟

تو اگـــر می دانستیــــــ که چه زخمیــــــ دارد خنجر از دستـــــ عزیزانـــــ خوردنـــــ

از من ِ خسته نمی پرسیدیـــــــ

آه چرا تنهاییــــــــ ؟

می گن با هرکی دوست بشی شکل و فرم اونو می گیری
فکرشو بکن…
اگه با خدا دوست بشی ، چه زیبا شکل می گیری . . .‏

خدا همانی است که ما می خواهیم
کاش ما هم همانی بودیم که خدا می خواست. کااااااااش