هر آدمی بهایی دارد ؛اگر به کسی بیش از حدش بها بدهی مثل یک جنس بنجل می ماند روی دستت !

این قصه...


از ابتدا به سر آمده بود


فقط این میان کلاغی آواره شد !!

هر زنی برای شناخت مردان کافیست یکی از آنها را خوب بشناسد ولی یک مرد حتی اگر با تمام زنها آشنا باشد یکی از آنها را هم خوب نمی شناسد.

زنه شوهرشو میبره دکتر.. . . . . ... ... دکتر به زنه میگه: خانم، نباید هیچ استرسی به شوهرتون وارد بشه باید خوب غذا بخوره، هرچی که میخواد براش فراهم بشه و برای 1 سال هیچ بحث و دعوایی سر هیچ موضوعی حتی سر طلا و سکه و ماشین و خونه هم نباید با هم داشته باشن. تو راه برگشت مرده میپرسه: خانم دکتر چی گفت؟ زنه میگه : هیچی، گفت تو هیچ شانسی برای زنده موندن نداری

بگذار قلم را به غزل بسپارم شاید گره ای باز شود از کارم/// پرسید: مگر تو هم غزل می گوئی؟ گفتم: په نه په! فقط رباعی دارم

زندگی سراسر فریادم میزند


اما نمیدانم به کجا مرا میخواند...

گاهی غم ؟ گاهی تنهایی ؟


پس شادیش را در کجا پنهان کرده !!

چه نقاش ماهریست

فکر و خیال را میگویم

وقتی که دانه دانه موهایت را سفید می کند

از این پس آرزویی نمی کنم مبادا حسرت ِ دوباره ای سبز شود.

آیا میدانید.

.

.

.

.

.

.

فقط یه آرایشگر زنِ ایرانی می تونه
درآمدی معادل یک فوق تخصص جراحی رو داشته باشه∙

تقدیم به همه بچه های نیک تهران شرق که وصعت زیبایی ومعرفتشون رو با این گلها هم نمیشه متصور شد تقدیم به همتون