همیشه شعله های بزرگ ناشی از جرقه های کوچک است. دانته

قسمتی از آلبوم من خود آن سیزده ام کاری از محسن چاوشی
من خودم سیزدهم یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم
تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم
تو جگر گوشه هم از شیر ب[!]
و هنوزمن بیچاره همان عاشق خونین جگرم
خون دل میخورم و چشم نظر بازم جام
جرمم این است که صاحبدل و صاحب نظرم
منکه با عشق نراندم به جوانی هوسی
هوس عشق و جوانی است به پیرانه سرم
پدرت ر خود تا به زر و سیم فروخت
پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم

دیار عاشقی هم شهر هـــرت داره!


خیلی راحت دل مـی دزند، دل می بـرند ،دل می شکنـند...

دلت را جایی...حوالی خدا...چهار میخ کن که با رفتن این و آن نــــرود!!.

من وخدا هر روز صبح فراموش میکنیم
.
.
.
.
او خطای من و من لطف او را…

نمیدونم هر کی با ما رفیق میشه بلافاصله یا سیگاری میشه یا معتاد یاخود کشی میکنه یا تازه شکست عشقی میخوره یا سر از بیمارستان روانی سر در میاره شما اگه فهمیدین جریان چیه به منم اطلاع بدین

گاهی خوردن لگدی از پشت ! برداشتن گامی به جلو است . . .

وقتی با خدا گل یا پوچ بازی میکنی ، نترس !


تو برنده ای ، چون خدا همیشه دو دستش پُره...

مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم می ریزند و از آنها غولی به وجود می آورند که نامش تقدیر است
-- جان اولیورهاینر

قصه عشقت را ...
به بیگانگان نگو !!!
چرا که این کلاغهای غریب
بر کلاه حصیری مترسک نیز
آشیانه می سازند...