دیدمش از دور که می رفت اشک سردی رو چشاش بود اون نمیخواست بره اما زنجیر اجبار به پاش بود می شنیدم هق هقش رو که می گفت تا فردا به درود لحظه ها تلخ بود اما چشم من منتظرش بود به سلامتی ای همه کس میدونم که برمیگردی میدونم دلت همینجاست از دلم سفر نکردی خیلی زود رفت لب جاده اما من او نو میدیدم خداحافظ گفتنش رو خیلی روشن می شنیدم ...
من پر از بغضم ولی انگار کسی اشکامو نمیبینه از دلت هم انتظاری نیست که به کنارم نمیشینه طاقت روزهای تنهایی وقتی که ایستاده این ساعت به تموم بی وفایی ها میدونم من میکنم عادت پابه پای گفتنی های دیوارهای خونه میشینم وقتی که دلتنگ تو میشم چند تا از ع[!]اتو میبینم تازه باور می کنم تنهام چشم تو این قصه رو میگه
نامه زیبای کودکی که از ریاضی متنفر است: ریاضی عزیز... لطفا زود زود بزرگ شو و مسأله هاتو خودت حل کن و به دیگران تکیه نکن !
1392/05/24 - 17:50 ( لايک توسط 1 کاربر )
1392/05/24 - 17:52