هر که خوبی کرد زجرش میدهند
هر که زشتی کرد اجرش میدهند
باستان کاران تبانی کرده اند عشق را هم باستانی کرده اند
هرچه انسانها طلایی تر شدند عشق ها هم مومیایی تر شدند

به تماشا سوگند و به آغاز کلام و به پروازکبوتر از ذهن واژه ای در قفس است حرف هایم ،مثل یک تکه چمن روشن بود. من به آنان گفتم: آفتابی لب درگاه شماست که اگر در بگشاید به رفتار شمامی تابد و به آنان گفتم:سنگ آرایش کوهستان نیست همچنان که فلز ،زیوری نیست به اندام کلنگ در کف دست زمین گوهر ناپیدایی است که رسولان همه از تابش آن خیره شدند پی گوهر باشید لحظه ها را به چراگاه رسالت ببرید و من آنان را به صدای قدم پیک بشارت دادم و به نزدیکی روز،و به افزایش رنگ به طنین گل سرخ،پشت پرچین سخن های درشت و به انان گفتم: هر که در حافظه چوب ببیند باغی صورتش در وزش بیشه شور بادی خواهند ماند هر که با مرغ هوا دوست شود خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود آنکه نور از سرانگشت زمان برچیند می گشاید گره پنجره ها را با آه

ﻣﺸﻬﺪﯼ : ﻣﺎ ﻗﻄﺐ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ

ﺷﯿﺮﺍﺯﯼ : ﻣﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﻢ

ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ : ﻣﺎ ﺗﻤﺪﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺯﻣﯿﻨﯿﻢ

ﺗﻬﺮﺍﻧﯽ : ﻣﺎ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﻤﻢ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﯿﭻ

آبادانیه: ﻋﺒﻮﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﺩ ﺷﯿﺮ ﻧﻔﺖ ﺭﻭ ﺑﺒﻨﺪﭘﻨﺞ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﻨﻢ ﺍﯾﻨﺎ

ﺻﺪﺍﺷﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺩ

آخه یه فرار از مدرسه ای ، یه کتک خوردن از ناظمی ، یه واحدهای پاس نشده ای

یه دعوا و بزن بزنی ، یه چیزی باید باشه که با هیجان تعریف کنن !! والا!