کوههای عظیم پر از چشمه اند
و قلب های بزرگ پر از اشک ...
( ژوزف رو )

دلم برای تنهایی میسوزد چرا هیچکس او را دوست ندارد مگر او چه گناهی کرده که تنها شده


جرم تنهایی چیست که هیچکس او را نمیخواهد دیشب تنهایی از اتاقم گذشت دنبالش دویدم ولی


او رفته بود.تنهای تنها نیمه شب او را مرده کنار حوض خانه پیدا کردم از گریه چشمانش قرمز


بود برایش گریستم آخر او از تنهایی مرده بود تنهایی مردو من تنها تر شدم....

دکتر علی شریعتی: حسین بیشتر از آب، تشنه لبیک بود اما افسوس که به جای افکارش زخم‌های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی‌آبی معرفی کردند.

این قانون طبیــــــــــعت است زخم که میخوری اعتمادت به آدم ها سست میشود و باوَرت رنگِ شک می گیرد ! آن وقت تنها تر از همیشه می نشینی کنجِ زنـــــــدگی و می شماری درد هایت را ...

خدايا... هرگز نگويمت دستم را بگير،عمريست گرفته ای پس مبادا رهايم كنی

این دفعه اگه داشت بارون میومد از زیرش فرار نکن برو زیر بارون ببین چنتا از دونه های بارون رو


میتونی بگیری اندازه قطره های بارونی که تونستی بگیری دوستم داری اندازه قطراتی که نتونستی


بگیری


دوست دارم

یکی از دوستان یه دیالوگ از خسرو شکیبایی تو فیلم دلشکسته گذاشته بود که یهو کلی خاطره رو از بازیگری که من از همه دوست تر میدارمش زنده کرد
و این دیالوگ خانه سبز که هر بار که میخونمش.....

چه معنی داره تو این دنیا کسی با کسی قهر باشه
چه معنی داره تو این دنیا کسی تنها ...باشه
چه معنی داره تو این دنیا آدم ها یک روز بیان و یک روز برن
چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها اینقدر تنگ باشه
اصلا چه معنی داره تو این دنیا دل بعضی ها از سنگ باشه

فرشتــــــــه هاهمیشه وجوددارند،امابعضـــــی وقتهاچون بـــــــال ندارندبهشون میگیم(دوســـــت)،تقدیم به فرشتـــــــه های بی بالــــــــم‎ ‎که به داشتنشون می بالــــــــم.

چقــــــــــــــدر

کم تــــــــوقع شده ام

نه آغوشت را ميـــــــــخواهم،

... نــــــــــه يک بوســــــــــــه !

نــــــــــه ديگر بودنت را !


همين که بيايی و از کنارم رد شوی کافيست...!


مــــــرا به آرامش ميرساند


حتی

اصطحکاک ســــــــــــايه هايمان...

آدمها ترک کردن را دوست دارند سرشان را افتخار بالا میگیرند و میگویند: ترک کردم(سیگار را ، نت را ، خانه را ، دوستانم را ، معشوقم را( اما هیچ کس ترک شدن را دوست ندارد..... و با همه ی غمِ وجودشان میگویند : ترکم کردن! میبینید؟ ما همان آدمهایی هستیم که ترک میکنیم اما وقتی کسی ترکمان میکند جوری که انگار دنیا به آخر رسیده باشد بغض گلویمان را خفه می کند!!!!