Mohammad Mahdi
این هم ازیک عمر مستی کردنم/سالها شبنم پرستی کردنم/ای دلم زهرجدایی را بخور/چوب عمری باوفایی را بخور/ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت/خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت/من که گفتم این بهار افسردنیست/من که گفتم این پرستورفتنیست/آه عجب کاری بدستم داد دل / هم شکست،هم شکستم داد دل
Mohammad Mahdi
ماشقایق های طوفان خورده ایم،سیلی ناحق فراوان خورده ایم،ساقه ی احساسمان خشکیده است،زخم ها از تیغ و طوفان خورده ایم،هیچ کس ویرانیم را حس نکرد،وسعت تنهاییم را حس نکرد،درمیان خنده های تلخ من،گریه ی پنهانیم را حس نکرد ،درهجوم لحظه های بی کسی،درد بی کس ماندنم را حس نکرد
Mohammad Mahdi
درغریبئ ناله هاکردم کسئ یادم نکرد درقفس جاندادم و صیاد ازادم نکرد ضربه مردم چنان از زندگئ سیرم نمود آرزوئ مرگ کردم مرگ. هم یادم نکرد
Mohammad Mahdi
آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت ، در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت ، خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد ، طعنه ای بر در این خانه تنها زد و رفت
Mohammad Mahdi
زنها دوست دارن با مردى ازدواج کنن که مثل شیر قوى مثل خر کارى مثل سگ باوفا مثل میمون با مزه ... و مثل خروس با غیرت باشه…. ولی بعد ازدواج میفهمن مردها مثل شیر بی رحم مثل خر نفهم مثل سگ هار مثل میمون زشت و مثل خروس همه ى مرغها رو دوست دارن...
Mohammad Mahdi
هیچ کس بامن دراین دنیانبود،هیچ کس مانندمن تنهانبود،هیچ کس دردی ز،دردم، برنداشت بلکه دردی نیزبردردم گذاشت
Mohammad Mahdi
سلامتی بچه های قدیم که با ذغال برا خودشون سیبیل میزاشتن که شبیه باباشون بشن نه بچه هایی که الان میرن ابرو هاشونو بر میدارن تا شبیه مامانشون بشن
Mohammad Mahdi
يه صندلي بوده که هرکس روش ميشسته و دروغ ميگفته بادکنک بالاي سرش ميترکيده اصفهانيه ميشينه ميگه مافکر ميکنيم آدماي ولخرجي هستيم بادکنک مي[!] تهرانیه ميشينه ميگه ما فکر ميکنيم که آدماي با غيرتي هستيم بادکنک مي[!] [!] ميشينه ميگه ما فکر ميکنيم... بادکنک مي[!]
