این روزها
دلم
اصرار دارد فریاد بزند
اما......
من جلوی دهانش را میگیرم وقتی میدانم کسی تمایل به شنیدن صدایش ندارد!
این روزها من.....
مجسمه سکوت شده ام
خفقان گرفته ام تا ارامش اهالی دنیا خط خطی نشود...

پس از مردن چه خواهم شد نمیدانم
نمیخواهم بدانم:

کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم:

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گویم سوتکی باشد

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد

و فریاد گلویم:

گوش ها را بر ستوه ارد

و خواب خفتگان

اشفته و اشفته تر سازد

و گیرد او

بدین ترتیب تاوان سکوت و انتقام اختناق مرگبارم را...

قصه از اونجا شروع شد که گفت:
اگه دوسم داری ثابت کن.
گفتم: چه جوری؟
گفت: رگتو بزن.
رگمو زدم و وقتی داشتم تو آغوش گرمش جون میدادم،
گفت: اگه دوسم داشتی تنهام نمیذاشتی

گفتم: گرفتی ما رو دیـــــــــــوث ؟؟؟ )

این چینی ها واقعا زبون همدیگرو می فهمن یا جلو بقیه آبروداری می کنن

مراحل ترس من در زندگی

دو سالگی : عباس اقا قصاب
چهار سالگی : نمکی
شش سالگی: بچه دزد
...پانزده سالگی : تاریکی
هفده سالگی : جن
بیست و دو سالگی : تموم شدن حجم اینترنت )

تو جاده تصادف شده بود…
همه جمع شده بودن .............منم واسه اینکه صحنه رو از نزدیک ببینم از اون ور داد زدم گفتم: برید کنار من مادرشم!!

وقتی رسیدم دیدم اونی که تو خیابان افتاده یه الاغه!!
.
.
.
.
هیچی دیگه اون وسط مسطا چندتا خانم و آقا از شدت پاره گی به دلیل خنده به درجه رفیع شهادت نائل شدن……

بعله…مااینیم دیگه.......)))))))))