ترکم مکن
حتی برای ساعتی
که دلتنگی چون بارانی
به آوارم فرو خواهد ریخت
و غبار
چون هاله ای،
جای پایت به شنها امیدم میدهد
و مژگانت آرامشم،
عزیزترین!
ترکم مکن حتی برای ثانیه ای،
وقتی تو نیستی
سرگردان سرگشته این سول مداومم
که باز خواهی گشت آیا؟؟؟
دیدید...!!!
نوشتههایی هستند که خواندنشان سنگین است
و پُراند از غم ِشیرین...
دوست داری مرورشان کنی
و بعد هم یادداشتی پایش بنویسی .
اما بعضی نوشتهها سنگینتراند...
نمیتوانی بیش از یکباربخوانیشان.
خط به خط که پایین میروی کلماتش ...
آوار میشوند بر سرت...
بر شانههایت سنگینی می کنند "