میدانم موهایت را در آسیاب سپید نكرده ای و راههای بسیاری رفته ای ، ولی بگذار به جای خودم زندگی كنم....

قرار بعدی
تالار مردگان
اولین پنجشنبه ای که نیستم
نه گل
نه گلاب
و نه خیرات
تو را می خواهم که پای هیچ یک از قرارها نیامدی

در این تاریخ ،
هیچ روزی تو را نیست
تاریخ جدید خواهم نوشت ...
... هر روزش تو !

چقدر سخته تو چشای كسی كه تمام عشقت رو ازت

گرفته و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده زل بزنی و به جای اینكه لبریز كینه و نفرت بشی حس كنی كه هنوز دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تكیه بدی كه یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشك گونه ها تو خیس كنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز دوستش داری

من یاد گرفته ام با یادت زنده باشم و زندگی کنم

اما هنوز یک چیز هست که



یاد نگرفته ام که چگونه برای همیشه خاطراتت

را از صفحه دلم پاک کنم



و نمیخواهم هیچ وقت یاد بگیرم تو نگران نشو

عشق من فراموش کردنت



را هیچ وقت یاد نخواهم گرفت

هوایت که به سرم میزنددیگردرهیچ هوایی نمی توانم نفس بکشم عجب نفس گیراست هوای بی تویی!

سبب منم که میشکنم اما حرفی نمیزنم
اگه هیچکس برام نموند واسه اینه که سبب منم
کاش بدونی ماتم دنیام بی تو فقط گریه میخوام
کی میدونه این حسرتا چه کرده با روزو شبام
تو زندگیم یه دنیایی یه کابوسم تو رویایی
یه پاییزم تو بهاری من یه مرداب تو دریایی
از این گریه چه میدونی نه دردمی نه درمونی
به چه امید میخوای باشی که پیش دردام بمونی
تو زندگیم یه دنیایی یه کابوسم تو رویایی
یه پاییزم تو بهاری من یه مرداب تو دریایی
سبب منم که میشکنم اما حرفی نمیزنم
اگه هیچکس برام نموند واسه اینه که سبب منم

دقت کردین بعضـی از آدم ها شبیه سوراخ های اول کمربنـدن همیشه هستن اما هیچ وقت به کارت نمیان

وقتى كه میگى دیگه برا همیشه فراموشش كردى ،
و هیچ احتیاجى بهش ندارى ،
و تمام فحشهاى دنیا رو نصیبش میكنى ؛

درست زمانیه كه
بیشتر از همیشه دلت براش تنگ شده !...

با این سرعتی که جا گذاشتی‌اَم هیچ‌وقت به تو نمی‌رسم؛ مثلِ یک لاک پشتِ پیر! دوستت داشتم و نفهمیدی ؛ و این... تقصیر تو نبود ، قدت به عشق نمیرسید ...!