هم دعا کن گره از کار تو بگشاید عشق

هم دعا کن گره تازه نیافزاید عشق

قایقی در طلب موج به دریا پیوست

باید از مرگ نترسید ، اگر باید عشق

عاقبت راز دلم را به لبانش گفتم

شاید این بوسه به نفرت برسد ، شاید عشق

شمع روشن شد و پروانه در آتش گل کرد

می توان سوخت اگر امر بفرماید عشق

پیله رنج من ابریشم پیراهن شد

شمع حق داشت! به پروانه نمی آید عشق !

واژه‌سازی از سوی فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی، فرآیندی است که در آن برای یک مفهوم معمولا یک و در مواردی بیش از یک لفظ برگزیده یا ساخته می‌شود.

بخش ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مروری دارد بر برخی واژه‌های ورزشی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی.

«واتر اسکینگ» (water skiing): «آب‌سُری» (ورزشی آبی که در آن ورزشکار به سرعت با یک قایق موتوری کشیده می‌شود)

«اسکی» (ski): «برف‌سُری»

«کیک بوکسینگ» (kick boxing):«پامشت» (نوعی ورزش که در آن ورزشکاران مجازند با دست‌های دستکش‌دار و همه با پاهای برهنه ضربه بزنند)

«اسنوبُرد» (snow board): «تخته‌برف» (نوعی برف‌سُره کوتاه و پهن که هر دو پا به شکل اریب بر روی آن قرار می‌گیرد)

«اسکیت» (skating): «چرخ‌سُری» (ورزشی که در آن ورزشکار با استفاده از چرخ‌سُره حرکت می‌کند)

«ژیمناستیک» (gymnastic): «چم‌ورزی» (ورزشی بر پایه‌ی مجموعه‌ای از حرکات جسمانی بر روی زمین یا اسباب مخصوص که انعطاف‌پذیری و قدرت هماهنگی و توازن و چالاکی بدن را افزایش می‌دهد)

«راکت» (racket): «دستاک» (ابزاری ورزشی متشکل از دسته و صفحه‌ای معمولا گرد یا بیضی برای ضربه زدن به توپ یا پرتوپ)

«دمبل» (dumbbell): «دست‌وزنه» (وزنه‌ای متشکل از میله‌ی کوتاه که وزنه‌های همانندی در دو سر آن به طور ثابت یا تعویض‌پذیر قرار دارد و برای تقویت عضلات دست و شانه به کار می‌رود)

«اسکواش» (squash): «کوبان» (ورزشی که در آن دو یا چهار بازیکن در چهار دیواری زمین مخصوص این ورزش بازی می‌کنند و به ترتیب توپ لاستیکی را با دستاک به دیوار می‌کوبند، به نحوی که در بازگشت توپ، حریف نتواند ضربه‌ی مناسب و مؤثری به آن بزند).

این واژه‌ها از دفتر دهم «فرهنگ واژه‌های مصوب» که در سال 1392 از سوی گروه واژه‌گزینی فرهنگستان منتشر شده، استخراج شده است.

انتهای پیام