ابر من هیچ آسمانی نداشت
از خودش می چکید ، خیس می شد از تنهایی

کیا یادشون میاد سرمونو میگرفتیم جلو پنگه میگفتیم : آ آ آ آ آ آآآآآ آ آ آ آ آ ؟

مجازی هستیم اما دلمان مجازی نیست !
میشکند ، حواست به تایپ کردنت باشد

بعضیا خودشون کل منظومه شمسی رو رصد کردن اونوقت دنبال دختر آفتاب مهتاب ندیده میگردن !

کاش میشد همدلی را قاب کرد
ساکنان شهر غم را خواب کرد
کاش میشد نور چشمان تو را
جانشین ثابت مهتاب کرد

برای خودت زندگی کن ، کسی که تو را دوست داشته باشد با تو میماند ، برای داشتنت می جنگد اما اگر دوست نداشته باشد …
به هر بهانه ای میرود

عشق تنها روزنه ی ورود به روح انسانهاست و روح تنها عضوی از انسانهاست که دردهایش درمان ندارد

عادت کرده ام نگاه کنم به آدم هایی که از دور می آیند ، تا آن زمان که ثابت شوند “تو” نیستند …