گرچه نیستی ، یادت اما تمام قد ، بی رحمانه ، میان دلم ایستاده !

دست خودم نیست
به گمانم دست تو است
که می تواند مرا با یک سلام خشک و خالی …
به آینده امیدوار کند !

این قرص های رنگی آرامم نمیکنند …
حتی آنهایی که رنگ چشمان توست

به تو بدهکارم ، دست کم یک جان ، برای هر لبخند …

چه دلمان بخواهد ، چه ذلمان نخواهد
خدا یک وقت هایی دلش نمیخواهد ما چیزی را که دلمان میخواهد داشته باشیم