(( گفت وگوی غنچه و گل ))
غنچه با دل گرفته گفت : زندگی لب زخنده بستن است گوشه ای درون خود نشستن است
گل به خنده گفت زندگی شکفتن است ، باصدای سبز راز گفتن است
گفت وگوی غنچه وگل از درون باغچه بازهم به گوش می رسد راستی تو چه فکر می کنی ؟؟؟
کدام یک درست گفته اند ؟؟ من فکر می کنم گل به راز زندگی درست اشاره کرده است
هرچه باشد او گل است گل یکی دو پیرهن بیشتر زغنچه پاره کرده است

می نویسم... می نویسم از تو، تا تن کاغذ من جان دارد با تو از حادثه ها خواهم گفت، گریه این گریه اگر بگذارد گریه این گریه اگر بگذارد، با تو از روز ازل خواهم گفت فتح معراج غزل کافی نیست، با تو از اوج غزل خواهم گفت می نویسم همۀهقهقتنهاییرا،تاتوازهیچبهآرامش دریا برسی تا تو در هم همه همراه سکوتم باشی، به حریم خلوت عشق تو تنها برسی می نویسم همۀباتونبودنهارا،تاتوازخوابمرابهباتوبودنببری تا تو تکیه گاه امن خستگی ها باشی، تا مرا باز به دیدار خود من ببری

هـمه دنـیام شده چــشمات  تو شـــدی  سنگ صــبورم
فاصله م  با تو یه رویاست فکر نکن  که از تو دورم
هرجا باشی هرجا  باشم   تا   خود   روز     قیامت
خواستن دستای گرمت   شده   تکرار    یه   عــــادت
از  کجا   شروع   شدی  تو   از   دل  کدوم  ترانه که    شدی   تعبیر   خوابم  
واسه   موندنم    بهانه با کدوم کلام و   واژه تو   شدی    معنای   احساس
رنگ   آسمون    چشمات   از    تبار   شب   یـلداس نمی شه از  تــو جدا شـم
هــمه   تــرس  مـن  همینه که یه روز  چشمای   خستم   رنگ   چشمات  و  نبینه بیا
و همــیـشگی  بــاش   جــون پــناه خـستگی باش توی  این   قحطی   احساس    تو  دلیل   زندگی  باش

این هم از یک عمر مستی کردنم
سالهای شبنم پرستی کردنم
ای دلم زهر جدایی را بخور چوب عمری با وفایی را بخور
ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت
من که گفتم این بهار افسردنیست من که گفتم این پرستو رفتنیست
آه عجب کاری به دستم داد دل هم شکستو هم شکستم داد دل!!!