fereshte
آمدی چه زیبا... گفتم دوستت دارم ... چه صادقانه پذیرفتی...چه غریبانه... آغوشم برایت باز شد...چه ابلهانه...باتو خوش بودم چه کودکانه... همه چیزم شدی چه زود....به خاطر یک کلمه مراترک کردی... چه نا جوانمردانه...نیازمندت شدم چه حقیرانه... واژه ی قریب خدانگهدار به میان آمد چه بی رحمانه... و من سوختم و من سوختم و من........ و لعنت به من..........................
fereshte
خواستم بگویم کیستم دیدم نگویم بهتر است ... آنکس که با من میماند خود مرا خواهد شناخت و آنکس که نمیماند همان بهتر که نشناسد مرا
fereshte
چه فرقی میکند ساعت را به عقب بکشم وقتی حسرت هایم تکراریست وقتی نگاهت بر نمیگردد وقتی صدایت دیگر مرانمیخواند چه فرقی میکند این عقربه ها برگردند وقتی ثانیه به ثانیه اش بی کسی است وقتی چشمان خیره ام سالها برای گذشتن همین دقایق وقت گذاشته اند
fereshte
باید قمار باز باشی تا بفهمی فرق بین باختن و بد باختن را
fereshte
چه وسوسه ای دارد خدا بودن فکرش را بکن ! همیشه کنار تو نزدیکتر از رگ گردنت باشم ....!
