هی از رفتن میگی
آخه کجا میخای بری که هواش
پر عشق من باشه واسه تو
کدوم آسمو نو میخوای پیدا کنی
که ابراش وقت دلتنگیت مثه چشای من بارونی شن
بمون...
پر از لاكاي رنگارنگ...
رژ لباي پررنگ...
گردنبنداي طلايي..نقره اي...
انگشتر و جواهر
پر از ست كردن دامن با تاپ
ساپورت, ساقاي رنگي رنگي
پر از قراراي دخترونه
دوره همي...
تلفناي 2 ساعته با موضوع مخاطب خاص!!!
گريه كردناي يواشكي زير پتوهاي صورتي
دفترچه خاطرات
قول دادن به همديگه
سر فراموش كردناي دوس پسرا!
قول دادن به هم و اينكه فردا يه روز جديده!
دوردوراي پر شيطنت
پاستا خوردن تو كافه ي دنج...
اهنگ گوش دادناي نصف شبي تو اتوبانا...
با ناراحتي به هم زنگ زدن و
چن دقيقه بعداز شوخياي هم خنديدن
ارايشگاه رفتناي هول هولكي
1000بار اين جمله رو
تكرار كردن: تو ك اكي ميشي
حالا من چيكا كنم؟
اس دادناي شبونه: بهت زنگ زد؟ نه؟ گورباباش
گپاي 4 -5 تايي دور ميز و نسكافه خوردن،
مسخره كردن همديگه
كلمه هاي رمزي ك فقط خودمون
معنيشو ميدونيم
رازايي ك فقط خودمون
ازشون خبر داريم
دنياي ما پره از لباساي سفيد
وتوراي پف پفي و مخاطباي خاصمون...
ك شاهزاده سواربر اسب سفيدمونن
دنياي ما دخترا پره از احساسات پاك و روياهاي دختروونه .
چرا فكر مي كني چون دختري
بايد هميشه غمگين باشي؟
شكست خورده باشي؟!
عزيز من!
ياد بگير كه تو دختري!
ياد بگير تو كلاس بذاري! تو ناز كني !
اون خيلي بيجا مي كنه تورو ناراحت كنه!
خيلي بيخود مي كنه اشكتو دراره!
اصلا برا چي به يه موجود مذكر اجازه مي دي
شادي زندگيتو ازت بگيره؟!
اين اسمش عشق نيست به خدا!
خودتو گول نزن!
كسي كه عاشق توا،
هرگز نمي تونه غمتو ببينه!
چه برسه به اينكه خودش عامل غمت باشه!!
دختر باش!
دخترونه ناز كن!
دخترونه فكر كن!
دخترونه احساس كن!
دخترونه استدلال كن!
دخترونه زندگي كن!
يكي بود يكي نبود زير اين گنبد گردون و كبود يه قصه مثل تموم قصه هاي نا تموم دنيا بود
قصه اي كه اولش شروع ميشد با يك نگاه
يه طرف نگاه پاك و ديگري پر از گناه
يه دلي بود كه كسي اونو نبرد
به كسي دل نمي بست و از كسي گول نمي خورد
نیستگویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست
آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست
این قافله از قافله سالار خراب است اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست
تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست
من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست
آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست
امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست
در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست
