پاسخ شاعر مرد:
به نام خداوند مرد آفرين........كه بر حسن صنعش هزار آفرين
خدايي كه از گل مرا خلق كرد........چنين بالغ و عاقل و نازنين
خدايي كه مردي چو من آفريد........وشد نام وي احسن الخالقين
پس از آفرينش به من هديه داد.......مكاني درون بهشت برين
خدايي كه از بس مرا خوب ساخت...ندارم نيازي به لاك ، همچنين
رز و ريمل و خط چشم و كرم........تو زيباييم را طبيعي ببين
دماغ و فك و گونه ام كار اوست..........نه كار پزشك و پروتز ،همين
نداده مرا عشوه و مكر و ناز...........نداده دم مشك من اشك و فين
مرا ساده و بي ريا آفريد............جدا از حسادت و بي خشم و كين
زني از همين سادگي سود برد........به من گفت از آن سيب قرمز بچين
من ساده چيدم از آن تك درخت..........و دادم به او سيب چون انگبين
چو وارد نبودم به دوز و كلك.............من افتادم از آسمان بر زمين
و البته در اين مرا پند بود............كه اي مرد پاكيزه و مه جبين
تو حرف زنان را از آن گوش گير.........و بيرون بده حرفشان را از اين
كه زن از همان بدو پيدايشت.......نشسته مداوم تو را در كمين
