NEGAR1992 - پاتوق دانشجویان ایران

یه خواننده خوش صدا هم داریم به اسم ( ندیم )

اول آهنگاش یه آقاهه خیلی جدی میگه : ندیم !

خو ندین :-D

اجبار نیست که :-D

والااااا :-

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:30

+2

بالاخره امروز نوک اتودی رو که دوستم کلاس چهارم ابتدایی فرو کرده بود توی رون پام رو دراوردم !
امیدوارم هنوز نتونسته باشه سر پرگارم رو از باسنش دربیاره!!!
؛)

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:29

فکر می کنید من لایکاتونو چی کار می کنم ؟؟
.
.
.
.
.
.
.
.
.
برای خودم که نگه نمیدارم ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
من لایکاتونو می برم
مناطق محروم که فیسبوک ندارن میدم بهشون
اینقدر ذوق می کنن که نگو ...!
بعـــــــــله یه همچین آدم خیرخواهی هستم من

))

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:28

بچه همسایمون 3سالشه واسش ی تاپ خوشمل کوشولو گرفتم بش دادم.برگش گف وای مچکر!خیلی جشنگه(قشنگه!)ولی نمیپوشمش!گفتم چرا عسیسم؟!برگشته میگه آخه این کوتاس!امیر دوس نداره!!خب غیرتیه سرم دیگه!!!
من

لیلی ومجنون

اون حلزونه ک ازش کرم میگیرن...!!!

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:21

دیروز و فردا هر دو نامردند ...!
دیروز با خاطراتش
و
فردا با وعده هایش ...
مرا فریب دادند
تا

نفهمم امروزم چگونه گذشت

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:16

ﺑـﺮﺍﯼ ﺟــﺬﺏ ﺩﺧـﺘــﺮﯼ ﮐـﻪ ﭼــﺸـﻢ ﻭ ﺩﻟــﺶ ﺳــﻴـﺮ ﺑـﺎﺷــﻪ،
ﻻ‌ﺯﻡ ﻧـﻴــﺴـﺖ "ﭘــﻮﻟــﺪﺍﺭ" ﺑـﺎﺷـــﻲ
ﻓـﻘــﻂ ﮐــﺎﻓـﯿـﻪ "ﺷــــﺨــــﺼﯿــــﺖ" ﺩﺍﺷـﺘــﻪ ﺑــﺎﺷــﯽ.

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 17:13

تو را راندم،
و ساک‌هایت را در پیاده‌رو افکندم
اما بارانی‌ات که در خانه‌ام مانده بود
هذیان‌گویبی سر داد،
و با اعتراض آستین‌هایش را برای در آغوش گرفتنم
به حرکت در آورد.

وآن گاه که بارانی را از پنجره پرتاب کردم،
همچنان که فرو می‌افتاد،
دست‌های خالی‌اش را در باد برآورد،
چونان کسی که به نشانه‌ی بدرود،
دستی برآورد
یا آن که فریاد زند: کمک!

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 16:48

+4

آزادی آواز چاقوها شد
وجیب ِدزدها
وجانماز تبر ها
آزادی، جواهرات گذرگاه سیاست
وبازرگان دروغهای رنگین
میان شهرها
آزادی، لنگه بارهای قاچاق
های ؛ چه كسی نشان كامل آزادی را به من میدهد؟
این واژه ی بی آبرو
آزادی چراغی است كه راه را دراز میكند...
( از مجموعه "آزادی، این واژه ی بی آبرو"

شیرکو بیکس

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 16:41

+4

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت
سالها هست که از دیده ی من رفتی لیک
دلم از مهر تو آکنده هنوز
دفتر عمر مرا
دست ایام ورقها زده است
زیر بار غم عشق
قامتم خم شد و پشتم بشکست
در خیالم اما
همچنان روز نخست
تویی آن قامت بالنده هنوز
در قمار غم عشق
دل من بردی و با دست تهی
منم آن عاشق بازنده هنوز
آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
گر که گورم بشکافند عیان می بینند
زیر خاکستر جسمم باقیست
آتشی سرکش و سوزنده هنوز

دیدگاه •

•

• 1392/05/14 - 16:37