ميدوني جونم به جونت بسته است ميدوني نفسم به نفست بنده چه صاف و ساده چه صبور و هميشه اميدوار گفتم دعام كن تا من هم بشم عين خودت تا نا خواسته تو رو اذيت نكنم شرمنده همه مهربونياتم روزايي كه بد شدم و تو صبوري كردي و هيچ نگفتي بيشتر مهربون شدي اما همه اين بهونه گيريا دليلش خود تو بودي ...
