چشــم جـــــادویی و موهای رها از روســـــری روی لب ها رنگ سرخ و شـکل مـوهــــا پـرپـری مثل ش[!] که با یک ضـربه آدم می کشــد قاتلـــی، آدمکشی ، اما به طــــــرز دیگـــــــری تو بــدون شــک چنــان خوبی که در یک ثــانـیه آبروی جمــعبت هــــای جهــــــان را می بــری یـا بـه قـــول شـــــــاعران روزگــــــاران کـهــــن پـرده ی ایمــــان اهـــــل ادعــــــــا را مـی دری با توجــه به نگــاه نافـــــذ و ابـــــروی خـــــــاص از تمـــــام دختـــــــران آنچـنـــــــــانی بــرتــــری دختـر ســالی اگر شــایســته ســــالاری کننـد نمــــره ات بـالاتــرین حـــــد کــلاس دلبــــــــری لایق نـام خدایـــــانـی تـو، زیــــرا گفـــتـــه انــد: «قدر زر زرگـــــر شناسد، قــــدر گوهر گوهری» تو بجـای من قضاوت کن که آیا ممــکن اسـت رد شـوم از روبه رویـت بی خیال و سـرسـری
