حکایت رفاقت من و تو

حکایت " قهوه " ایست

که امروز به یاد تو

تلخ تلخ نوشیدم ...

که با هر جرعه اش

بسیار اندیشیدم ...

این طعم را دوست دارم یا نه ؟!

و آنقدر گیر کردم بین

دوست داشتن و نداشتن

که انتظار تموم شدنش را نداشتم !

و تمام که شد فهمیدم

باز هم قهوه میخواهم ...

حتی تلخ تلخ !!

بَـعـضـے وقـت هـا سُکـ♥ــوُت مـیِـکُـنـے ...

چـُوלּ آنـقَـدر رَنـجـیـده اے کِـہ نِـمـے خـوآهـے حـَرفـے بِـزَنـے

بـَـعـضـے وَقـت هـا سُکـــوُت مـیـکُـنـے ...

چُــــوלּ واقـِـعـَا حـَرفـے واســِـه گُـفـتَـלּ نَــدارے

گـآه سُـکــوُت یــہ اِعــتِراضِـــہ

گـــآهــے هـَــمــ بـِـہ اِنــتـِـظـــآر

اَمـا بـیـشـتَـر سُکـُوت واسـہ ایـنـہ کِـہ ...

هـیـچ کَلَمِــہ اے نِـمـے تـوُنـِـہ غَـمے رُو کِـہ تُـو دَر وُجـودت دآرے تــُـوصـیـف کـُـنـِــہ .

چـــﮧ بیـــهــوده اختــــرآعـ شـُــد ...

« سـَـم »! « شکنـــجـــﮧ»! « تیـــغ »! « چـــو بــﮧ دآر » . و امثــآلـ اینـــهـــآ!

وقتــے یـکـــ خـــآطــره مــے تــَــوآنــــد:

نفســـتــ را بنـــد بیـــآورد

زمــــیــטּ گیــرتـــ کنــــد

تــــو را بـــﮧ گـــریـﮧ بینـــدازد

خونــتـــ را بـــﮧ جــــوشــ آورد و ...

رفـاقـت ایســتـادن زیـر بــاران

و با هـم خیـس شدن نـیـسـتـــــ

رفاقت آن است کہ یکی برای دیـگـری چــتــ ❤ــر شـود

و دیـگری " هیـچ وقـت " نفـهمـد

کہ چــرا خیس نشـده است . . .

شاد ترین مردم لزوماً
بهترین چیزها را ندارند
بلکه بهترین استفاده را می کنند
از هر چه سر راهشان قرار می گیرد

از وقتی رفتی ، شارژارو خوراکی میخرم میخورم
و زمانایی که باهات صحبت میکردم رو میشنم سریال میبینم !
یه حالی میده که نگو !
همش که نباید آدم افسرده بشه