کافه تنهایی

nanaz

در کافه تنهایی

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 16:13

+9

nanaz

در کافه تنهایی

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 16:09

+8

nanaz

در کافه تنهایی

مــــَـــرבے ؟؟

هــرچـقــבر مـــَـــغـــــــــرور ... !

هــرچـقــבر صـــــــــــآدق ... !

هــرچـقــבر ساده.... !

هــرچـقــבر جـــَــذاب ... !

בرست....

امــآ گـآهـےبــراے فــتـح يـڪـــ وجــب از جـغــرافـيــآےِ زטּبــآيــב
بــﮧ زانـــو بــيـفــتــے

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 16:08

+6

roya

در کافه تنهایی

حرف دلت رو امروز بزن !ء

اگر امروز گفتی ...ء

اسمش "حرف دل" است

اگر نگفتی ...ء

فردا می شود" درد " دلت...ء

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 14:37

+6

saman

در کافه تنهایی

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ ،تنها، نشیند به موجی
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی برآنند کاین مرغ شیدا
کجا عاشقی کرد، آنجا بمیرد
شب مرگ، از بیم ، آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم ، که باور نکردم
ندیدم که قویی به صحرا بمیرد
چو روزی ز آغوش دریا بر آمد
شبی هم در آغوش دریا بمیرد
تو دریای من بودی! آغوش وا کن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 13:21

+4

saman

در کافه تنهایی

ولین روز دبستان بازگرد
کودکی ها شاد و خندان باز گرد
باز گرد ای خاطرات کودکی
بر سوار اسب های چوبکی
خاطرات کودکی زیباترند
یادگاران کهن مانا ترند
درسهای سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود
درس پند آموز روباه و خروس
روبه مکار و دزد و چاپلوس
روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است
کاکلی گنجشککی باهوش بود
فیل نادانی برایش موش بود
با وجود سوز و سرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن می درید
تا درون نیمکت جا می شدیم
ما پر از تصمیم کبری می شدیم
پاک کن هایی ز پاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم
کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستانمان از آه بود
برگ دفتر ها به رنگ کاه بود
مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی با پا روی برگ
همکلاسیهای من یادم کنید
باز هم در کوچه فریادم کنید
همکلاسیهای درد و رنج و کار
بچه های جامه های وصله دار
بچه های دکه سیگار سرد
کودکان کوچک اما مرد مرد
کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود
کاش می شد باز کوچک می شدیم
لا اقل یک روز کودک می شدیم
یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچها که بودش روی دوش
ای معلم نام و هم یادت به خیر
یاد درس آب و بابایت به خیر
ای دبستانی ترین احساس من
بازگرد این مشقها را خط بزن

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 13:20

+4

saman

در کافه تنهایی

در این سرای بی کسی ،کسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند

کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار

دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند

گذر گهیست پر ستم که اندر او به غیر غم

یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند

چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟

برو که هیچکس ندا به گوش کر نمی زند

نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم ام سزاست

وگرنه بر درخت تر، کسی تبر نمی زند

(هوشنگ ابتهاج)

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 12:39

+4

saman

در کافه تنهایی

پرده را برداریم :
بگذاریم که احساس هوایی بخورد
بگذاریم بلوغ، زیر هر بوته که می خواهد بیتوته کند
بگذاریم غریزه پی بازی برود
کفش ها را بکند، و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد
بگذاریم که تنهایی آواز بخواند
چیز بنویسد
به خیابان برود
ساده باشیم
ساده باشیم چه در باجه یک بانک چه در زیر درخت
کار ما نیست شناسایی "راز" گل سرخ ،
کار ما شاید این است
که در "افسون" گل سرخ شناور باشیم ...

(سهراب سپهری)

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 12:37

+4

saman

در کافه تنهایی

سفیدی برف را برای روحت

سرخی انار رابرای قلبت

شیرینی هندوانه رابرای عشقت

وبلندی یلدا را برای زندگی قشنگت آرزومندم!

آخرین ویرایش توسط saman در [1392/05/24 - 12:34]

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 12:34

+4

saman

در کافه تنهایی

دریغ میکنی از من نگاه را حتی

و نیز زمزمه ی گاه گاه را حتی

من و تو ره به ثوابی نمی بریم از هم

چرا مضایقه داری گناه را حتی؟

تو اشتباه بزرگ منی ، ـ ببخشایم

به دیده می کشم این اشتباه را حتی

به من که سبز پرستم چه گفت چشمانت؟

که دوست دارم ـ بخت سیاه را حتی

به دیدن تو چنان خیره ام که نشناسم ـ

تفاوت است اگر راه و چاه را حتی

اگر چه تشنه ی بوسیدن توام ـ ای چشم!

بخواه ، می کُشم این بوسه خواه را حتی

بیا تلالوء شعرم بر آب ها ـ امشب

تراش می دهد الماس ماه را حتی

دیدگاه •

•

• 1392/05/24 - 12:31

+3

امتیاز به گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

ارسالهای کافه تنهایی