اگــه وقـتــی مـی‌خـنــده خـوشـگــل تــر مـی‌شــه

اگـه صــداش بـی نـظـیــره ... ﺍﮔــﻪ ﺑـﻬـﺘــﻮﻥ ﺁﺭﺍﻣــﺶ ﻣـﯿــﺪﻩ

اگــه مـی تـونــه غـافـلـگـیــرتــون کـنــه

اگــه دوسـت داریــن سـر بـه سـرش بـذاریـد کـه بـهـتـون بـگــه دیــوونــه

اگــه بـهـش مـی گـیــد رفـتــم،کــه نــرو گـفـتـنــش رو بـشـنـویــد

اگــه مـهـربـونــه ... اگــه مـاهــه ... اگــه خـوبــه

اگــه واقـــعــا دوسـتــش داریــــد

بـهـش بـگـیــد خــب...!

بـهــش بـگـیــد...!

تــا دیــــــــــــــــــــر نـشـــده...!

تو همانی
" تــــــــــو " !!

همــانــی کـــه همــیـشـہ

" בوســتـش בارم "

همــانـی کـه تــا غــصـّـه ام می گیــرב

ســر و کلّـــه اش پــیــدا می شوב

و تــا مــرا نـخنـבانـב בســﭞ بـرבار نمی شوב

هـمـانی کــــــــه همــیــشـه پـــُـر اسـﭞ از

شـور و شـاבی و زنـבگی . . .

" تــــــ♥ــــو "

همیشه هــمــانی

ﺷــﮏ ﻧﮑــــﻦ

!… 　 ”ﺁﯾﻨــــבﻩ ﺍے”ﺧﻮﺍﻫـــﻢ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ, ”ﮔﺬﺷﺘــــﻪ ﺍﻡ”ﺟﻠﻮﯾــــﺶ ﺯﺍﻧــﻮ ﺑﺰﻧــــב ! 　 … ﻗـــﺮﺍﺭ ﻧﯿـــﺴــــﺖ ﻣــــﻦ ﻫــــﻢ בﻝِ ﮐﺲ ﺩﯾـــﮕﺮے ﺭﺍ ﺑﺴــــﻮﺯﺍﻧﻢ!… 　ﺑﺮﻋـــــﮑــــﺲ ﮐﺴـــــے ﺭﺍ ﮐﻪ ﻭﺍﺭב ﺯﻧﺪﮔﯿــــﻢ ﻣﯿﺸــــﻮב, 　ﺁﻧـــﻘـــבﺭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻣــے ﮐﻨــــﻢ ﮐـــــﻪ,ﺑﻪ ﻫـــﺮ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺟــﺎے”ﺍﻭ”ﻧﯿـﺴﺘـﯽ ﺑﻪ ﺧﻮבﺕ“ﻟﻌﻨـــﺖ”ﺑﻔـــﺮ ﺳﺘــے

یك شب تو را به خلوت خود میهمان كنم
از طعم دلربای لبت نوش جان كنم
یك شب كه در هیجان تن منی
بر آبشار دست تو خود را روان كنم
وقتی حصار سینه ی من شد دو دست تو
من هم تو را به سینه فشارم ، همان كنم
لبهای من چو به پیشانیت نشست
گیسوی تو را به سرم سایبان كنم
كم كم كمك كه رسیدم به گونه هات
با داغ سینه ام آن را نشان كنم
چشم تو را كه آیه ی عشق است و التماس
با چشمهای عاشق خود مهربان كنم
عشق من ای امید من ای التیام من
اینگونه می شود كه تو را بر زبان کنم

این روز ها عجیب تب کرده ام


ودر بستر اندوه


هر دم هذیان می گویم


صدایم چرک کرده است…


و ذهنم در گرمای مرضی مرموز می سوزد…


تبم قد میکشد…


پزشکان مرا جواب کرده اند


این روز ها درمانی نیست


فقط گاه گاهی


درد هایم را پاشویه میکنم…

آرامـــش یعنــــی :
هـر وقت قهـــر کــــردی
مطمئــــن بـــاشـی کـــه
تـــا آشتـــی کنـــی
هیـــچ کسی جـــات رو نمی گیــــــره...

ابر را
در برابر چشم‌های ابر
باد را
در برابر چشم‌های باد
باران را
در برابر چشم‌های باران
خاک را
دزدیدند،
و سرانجام در برابر همه چشم‌ها
دو چشم زنده را زنده به گور کردند
چشم‌هایی که دزدها را دیده بود.

زنده یاد ماموستا شیرکو بی کس