دلــگيرم از دنيــــا و روزگــــارش از بــي كسـي هــــا و سكــوت هــــا ايــن منــم كـــه اينگــونـه خســتـه ام منــي كـــه همـيشــه خــوب بــودم و خنــدان منــي كـــه خنـــده هـــايم مثـــالي بـــود بــه مثــال ضـرب المثــل نمــي تــواني بفــهمـي و البــته عجيــب هــم نيـســت بــــرايـم چـــون “تـــــو” ، “مــــن” نيســـتـي پـــس لطــفا قضـــاوتـم نكــــن …

ز من حرکت..
از خدا چاله چوله... دست انداز... پیچ خطرناک.... واحتمال ریزش کوه

سخت است

فراموش کردن کسی

که با او

همه چیز و همه کس را

فراموش می کردم !

.

سخت است

فراموش کردن کسی

که با او

همه چیز و همه کس را

فراموش می کردم !

.

اون نگاهی که گوشه اش یه قطره اشک برق میزنه

به اندازه ی تموم حرفای دنیا سنگینه . . .

من ازعشقهای (بزرگ) سخن می گویم،
نه عشقهای (شدید)، از نیازی که زاده ی
(بی اویی) است، نه احتیاجی که، فقر (بی کسی)!
هراس (مجهول ماندن)، نه درد (محروم بودن).
(دکتر شریعتی)