شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم … خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم … خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو میمیرم … در این تنهایی مطلق که میبندد به زنجیرم
میدانم که یکی از روزهای مبهم دور… وقتی جلوی تلویزیون رو کاناپه لم داده ای و بچه ها از سروکولت بالا میروند… درست همان لحظه ای که قرار است احساس کنی خوشبخت ترینی… ناگهان… یاد من به سینه ات چنگ میزند
