کسی شده ام
که پشت دود سیگارش
با خود می گوید :
باید ترکـــــــــ کنم !
سیگار را ، ...
... ... خانه را ،
زندگی را ،
و بـــــــــــاز پُــکــی دیگر ..

یه آرزوی قشنگ برای نفر قبليت بکن
اول از من

چه ساز پر کاربردی ! ! × !

باران ببـــارد یا نبـــارد
چتــر داشتــه باشم یا نداشتــه باشم
پائیز باشــد یا نباشــد ....
هیچ کدام برایم فرقی ندارد /
من از تمام رمانتیک های آبـــــکی خسته شده ام ....!!!

قصه اصحاب کهف یک معجزه بود،اینجا اگریک روز بخوابی تو را ازیاد میبرند...!

نمی دانم دوستش دارم یا نه؟!
با هم قدم میزنیم
با هم میخوابیـم
دلم که میگیرد، آغوشش را بـــاز می کنـــــد
و بر گونه هایم بوسه میزند
اما نمی دانم دوستش دارم یا نه؟!
" تنهاییـــــم را " . . .

غم تنها ترین تنهای دنیا

تویی زیباترین زیبای دنیا

تو مثل امید یک قناری

قراری بر دل هر بی قراری

منم یلدای بی پایان عاشق

تو بودی مرحم زخم شقایق

تویی لالایی خواب خوش آواز

بالم را مشکن در اوج پرواز

نگاهت را می پرستم ای نگارم

فدای تار مویت هر چه دارم

دل غمگين منو باز تو اروم ميكني
ميشكنه
طلسم غم
اخه جادو ميكني؟

اعتراف می کنم بچه که بودم یه بار با آجر زدم تو سر یکی از بچه های اقوام، تا ببینم دور سرش از اون ستاره ها و پرنده ها می چرخه یا نه! تازه هی چند بار پشت سر هم این کار رو کردم

خالی تر از سکوتم ، از نا سروده سرشار

حالا چه مانده از من ؟... یک مشت شعر بیمار

انبوهی از ترانه ، با یاد صبح روشن

اما... امید باطل... شب دائمی ست انگار

با تار و پود این شب باید غزل ببافم

وقتی که شکل خورشید ، نقشی ست روی دیوار

دیگر مجال گریه از درد عاشقی نیست

بار ترانه ها را از دوش عشق بردار

بوی لجن گرفته انبوه خاطراتم

دیروز: رنگ وحشت ، فردا: دوباره تکرار

وقتی به جرم پرواز باید قفس نشین شد

پرواز را پرنده ! دیگر به ذهن مسپار

شاید از ابتدا هم تقدیر من سفر بود

کوچی بدون مقصد از سرزمین پندار

از پوچ پوچ رویا ، تا پیچ پیچ کابوس

از شوق زنده بودن... تا خنده ای سرِ دار