میان ماندن و نماندن

فاصله تنها یك حرف ساده بود

از قول من

به باران بی امان بگو :

دل اگر دل باشد

آب از آسیاب علاقه اش نمی افتد

نه چتر با خود داشتي

نه روزنامه

نه چمدان..

عاشقت شدم!

از کجا بايد مي‌فهميدم مسافري..؟

دیروز خاطره ای بیش نیست و
فردا فقط یک رویاست
اما اگر امروز را خوب زندگی کنی
تمام دیروزهایت به خاطر خوش
وتمام فرداهایت
به
رویاهای امید تبدیل خواهد شد

بنابراین امروز را دریاب

امروز
آغاز طلوع است.

با حسرتي كه از دل و جانم نمي رود

مهتاب را به كاسه چشمم نشانده ام

گه ناله مي كنم و گاه در سكوت

بذري ز خاطرات تو بر دل فشانده ام

وقتی باخدا گل یاپوچ بازی میکنی نترس.خواهی برد.چراکه خدا هردو دستش پره...

روزگار

نبودنت را برایم دیکته می کند

و نمره ی من باز می شود صفر

هنوز

نبودنت را یاد نگرفته ام ...

در زمستانی سرد با دلی رفته زدست
کاش میشد به تو گفت که
تو تنها سخن شعرمنی تو نرو از برمن
تو بمان تا که نمیرد دله من.....

سلام......بچه ها من به پروفایلمو آپدیت کردم.....یه نگاه بندازید

گر چه نزد شما تشنه ی سخن بودم
کسی که حرف دلش را نگفت من بودم

دلم برای خودم تنگ می شود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

نشد جواب بگیرم سلام هایم را
هر آنچه شیفته تر از پی شدن بودم

چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را؟
اشاره ای کنم انگار کوهکن بودم

من آن زلال پرستم٬ درآب گند زمان
که فکر صافی آبی چنین لجن بودم

غریب بودم و گشتم غریب تر٬ اما:
دلم خوش است که در غربت وطن بودم

من تنها در ساحلی مینشینم
سکوت اختیار میکنم
چشمانم را به جاده ای دراز میدوزم
تا یک روز انتظار به پایان رسد
من منتظرم...منتظر فانوسی در تاریکی
من جاده ای دراز را به یاد تو میپیمایم
تا یک روز تو را در این جاده بیابم
تنها جاده ای که به کلبه ای کوچک رسد
من در این جاده میمانم