تا تو نظاره می کنی ، بر چپ و راست ای صنم
از نگهت بــه هــر دو سو ، فتنه بپاست ای صنم
در دل تـو چه حیله است بـــر دگـــران نظر کنی
جان منی کـه در ره ات ، جمله فـداست ای صنم
دونــه مپاش بــر رقیب ، دانـــه خــوردلت شوند
اشک و سرشک من نگو ، مثل دواست ای صنم
هلهله و شادی مکن ، تا کــــــــــه مرا بسر کنی
فتنه ی تو به جان من ، عـین عــزاست ای صنم
آب بـــه آسیاب آن ، جــانـــی جـان من مـریــــز
قطره ای آب چشم تــــــو ، دام بلاست ای صنم
خیز و بـــه شهر بیدلان ، جـلوه چـــو آفتاب کـن
معرکــــه طلوع تــــو در هــمه جـاست ای صنم
دلم شکست
عیبی ندارد شکستنی است دیگر ، می شکند
اصلا فدای سرت ،
قضا و بلا بود از سرت دور شد . . .
اشکم بی امان می ریزد
مهم نیست
آب روشنی است
خانه ات تا ابد روشن عشق من...
