من اونیم که سایه ام نداشت

دلش رو توی کوچه ,جا گذاشت

همون که تو دلش, غمارو کاشت

غیر از این سکوت, چیزی برنداشت

من اونیم که گریه می کنه

همون که بغضو ول نمی کنه

همون که هیچکی باورش نکرد

اشک و عاشق گونه می کنه

من اونیم که خیره رو دره،

خوشیشو میده، غصه می خره

که حالش از همیشه بدتره

دل نمیده و دل نمی بره

کامپوتر رو روشن میکنی..
صبر می کنی ویندوز بالا بیاد..
یه قلوب از چاییتو میخوری..
کلیک می کنی رو مای کامپیوتر..
میری تو درایو إف...
یه سیگار روشن می کنی...
میری تو مای پیکچر..
یه پُکــــ سنگین ...
دنبال یه فایل قدیمی می گردی..
یه پُکـــ سنگین دیگه..
پیداش می کنی،بازش می کنی..
یه پُکـــ دیگه..
عکسا رو نگاه می کنی...یه لبخند میزنی به خاطراتی که زنده شدن و دارن جلوت راه میرن..
میرسی به یه عکس... این عکس یه اشکالی داره...
یه پُکــ سنگین.. نه دو تا پُکـــــ سنگیـــن...
نمی خوای قبول کنی...
جای یکی تو زندگیت خالیه...
دقیقا همونی که توی عکس خودشو انداخته تو بغلت...
محو عکسی.. کم کم داغی سیگار دستتو میسوزونه...
به خودت میای.. سیگارو تو جاسیگاری خاموش می کنی...
کامپوتر رو خاموش می کنی...
خودتو پرت میکنی روی تخت
چشاتو می بندی و زیر لب میگی:
"لعنتی! ارزشش رو داشتی؟؟؟؟

لواشک رو باید دراز دراز بُرید

پهن کرد

نمک پاشید روش

جوری که دونه های بزرگ نمک روی لواشک رو سفید کنه

بعد لوله کنی بذاری گوشه لپت....

یه زحمت بکشین اب دهنتونو قورت بدید

با تشکر....

راستی اونیم که گفتی خودتی