امان...
امان از بوی یه عطر خاص...
که باهاش خاطره داری...
اگر یه جایی به مشامت بخوره...
تا کجاهای خاطره میتونه تو رو ببره...
...و چه احساسی رو برات زنده می کنه...
دمار از روزگارت در میاره..

حالم را پرسیدند! گفتم روبه راهم... اما کسی نفهمید رو به کدام راهم!!!

نشسته ام....
کجا؟!
کنار همان چاهی که تو برایم کنده ای....
عمق نامردیت را اندازه می گیرم!!!!

شده ام معادله ی چند مجهولی...
این روزها هیچکس از هیج راهی مرا نمی فهمد......!

دوستي رو از زنبور ياد نگرفتم كه وقتي از گلي

جدا ميشه ميره سراغ گل ديگه.....

بلكه دوستي رو از ماهي ياد گرفتم

كه وقتي از آب جدا ميشه مي ميره

خداوندا : به مذهبی ها بفهمان که
مذهب اگر پیش از مرگ به کار نیاید
پس از مرگ به هیچ کار نخواهد آمد

برای دوست داشتن به رنگ ولعاب ادمانگاه نکنید

خیلی ادما به ظاهر خیلی قشنگند ولی باطن پوچی دارند

تا به خودت میای کل زندگیت میشه پوچی!

هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد
امشب دلی کشیدم
شبیه نیمه ی سیبی
که به خاطر لرزش دستانم
در زیر آواری از رنگ ها
ناپدید ماند

به دوراهی های زمین که میرسم به آسمان چشم میدوزم
آنجا همیشه راه یکیست

مثل موج های سرکشی که دم به دم جامه ی هزار توی خویش را

تکه

تکه

پاره میکنند

مثل ابرهای عاشقی که دم به دم چشم های آسمان خسته را به درد پر ستاره میکنند

ماهیان سرخ قلب من،توی تٔنگ تُنگشان

لحظه

لحظه

نبض اتفاق آبی تو را شماره میکنند...