پاتوق دانشجویان ایران - جستجو در پست ها

نیوشا

صرف بعضی از فعلها سنگین است خیلی سنگین

رفتن را صرف کن

رفتن را که صرف میکنی حالت از هرچه ادبیات است بهم میخورد

3 دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:59

+6

-1

دیدگاه

کیوان

اگه میتونستما به این پستت 2 تا لایک میدادم {-60-}

1390/12/20 - 16:01 ( لايک توسط 3 کاربر )

سحر

{-60-} {-60-}

1390/12/20 - 16:09

کیوان

نیوشا فکر کنم یکی داره باهات لجبازی میکنه به همه پستای امروزت امتیاز منفی میده!!!!

1390/12/20 - 16:12 ( لايک توسط 1 کاربر )

reza

آهاي ... دخترك برگشت ،
چه بزرگ شده بود . پس كبريتهايت كو ؟
پوزخندي زد.گونه اش آتش بود سرخ، زرد.
ميخواهم امشب با كبريتهاي تو شهر را به آتش بكشم!
دخترك نگاهي انداخت تنم لرزيد...
كبريتهايم را نخريدند سالهاست تـــــــــــَـــــــن مي فروشم ......
ميخري؟

دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:54

+6

ronak

این روزها همه رفیق نیمه راه شده اند
با این تفاوت که دلیل های رفتنشان را...
در بسته های شکیل و فانتزی
با محبت....
تقدیمت می کنند
شیک ترینشان روی دلم مانده
" دوستت دارم... رهایت می کنم فقط به خاطر خودت"!!!!!!!!!

دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:52

+8

mitra

خیلی سخته ...
عاشق کسی باشی ...
که روحشم خبر نداشته باشه ...
اما خیلی شیرینه ... که یواشکی ...
عاشقانه نگاهش کنی......

دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:27

+7

سحر

در تب عشق

من و تو شباهت های متفاوتی با هم داریم :هر دو شکستیم ؛
تو قلبم را ، من غرورم را . . .

هر دو رقصیدیم ؛ تو با دیگری ، من با سازهای

تو . . .
هر دو بازی کردیم ؛ تو با من ، من با سرنوشتم . . ....

و در آخر

هر دو پی بردیم ؛
تو به "حماقت" من ، من به "پست" بودن تو . . .

آری این شباهت های متفاوت هر روز آشکارتر می شوند..

دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:05

+4

mitra

نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

سهراب

دیدگاه •

•

• 1390/12/20 - 15:02

+4