گاهی به خاطرش ماندن را تحمل کن رفتن از دست همه برمی آید !

تو هستی،و دستها و پاها و گیسوانت تو هستی، و نفسها و قدمها و لبخندهات تو هستی با نگاهت،‌ لبهات، انگشتهات و عطر تنت تو هستی و این موسیقی* تو هستی و باران

قلم چند گاهیست نام تو را چکه می کند و من روزهاست یاد تو را گریه می کنم نام تو، یادِ تو، دستانِ تو، تو ... تو ... نگاهت عمیق بود، عمیق و مهربان چشمانت دست نیافتنی بود، سرابی واقعی می دانی؟ لحظه ای که کسی از نگاهت الگو می گیرد، دلهره می گیرم ... غمگین می شوم می خواهمت ... امروز آسمان، دریایی زلال بود، مثل دلت راستی در آن دنیا هم آسمان آبی است ...؟

زنـــــم... آزادم... حق آزادی دارم ، اختیار دارم ... غریبه نیستم، صدایم را خفه نکنید، بر سرم حجاب مالکیت نکشید، عروسک نیستم... دلخواه شما نخواهم شد ! بازی‌ های بی‌ محتوای زن و مرد تمام شد... اگر پا به پا نمیایی‌... دست دست نکن...

گاهی سکوت، همان دروغ است... کمی شیک تر، روشنفکرانه تر و با مسئولیت کمتر!

قطار ! راهت را بگیر و برو نه کوه توان ریزش دارد ! نه ریزعلی پیراهن اضافه ! هیچ چیز مثل سابق نیست

کـوه هـم که بـاشـی .. گـاهـی ، تـاوان ِدروغهـای ِ شیـرین را میدهی !!

آسمان اینجا همیشه بارانیست سر راهت چتر می گذارم شاید وقت آمدنت من دیگر نباشم مبادا خیس شوی . . .

متن سنگ قبر حافظ بر سر تربت ما چون گذري همتي خواه که زيارتگه رندان جهان خواهد بود

متن سنگ قبر پروين اعتصامي آین که خاک سيه اش بالين است اختر چرخ ادب پروين است گرچه جز تلخي از ايام نديد هر چه خواهي سخنش شيرين است متن سنگ قبر فروغ فرخزاد من از نهايت شب حرف ميزنم من از نهايت تاريکي واز نهايت شب حرف مي زنم اگر به خانه من آمدي براي من م اي مهربان چراغ بيارو يک دريچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم