رسیدی به یک خودخواهی
و این خودخواهی اونقدر رشد می کنه که تمام فضا رو بگیره
و منو له کنه
...
دارم له می شم
یادش به خیر اون روزا رو که دوسم داشتی
چه دنیای سیاهی
...
گاهی
اونقدر دلت از یه حرف می شکنه...
که نای اعتراض هم نداری...
فقط نگاه می کنی
و
بی صدا می شکنی...
