صبر کن ای سهراب . . .!!!  قایقت جا دارد . . .!؟؟

آری تو راست می گویی آسمان مال من است

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است

اما سهراب تو قضاوت کن . . . بر دل سنگ زمین جای من است!!!

من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست.

صبر کن ای سهراب . . .!!!  قایقت جا دارد . . . !؟؟

من هم از همهمه ی اهل زمین بیزارم  

از آدم هایی که در پس نگاه سردشان

دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کند......

و نوری که تاریکی می دهد

چون شیرینی افسانه ها فریبت می دهند

از سردی

و نگاهی که

به توست و هیچ وقت تو را نمی بیند