ماهيها چقدر اشتباه ميكنند! قلاب،علامت كدامين سؤال است كه بدان پاسخ ميدهند؟؟ زندگي ما انسانها نيز پر از قلاب هاييست كه وقتي اسيرطعمه اش ميشويم تازه ميفهميم ماهيها بي تقصيرند..

چمـدان امیـدمـ را مــے بندمــ یادمــ باشـد خنـده ها و بوســہ هایمـ را جا نگـذارمــ آری مسافــرمــ تا دیار آغــوش ِ تـــــــــو چنـد فرسخــے بیــش نماندهــ کمــے از دلتنگــے دور شده امـــ .. بــے تابـــ نباش کــہ این مقصـد هیچ گاه مبدا نخواهــد شـــد مهمانــے کــہ میزبانــش نـگاه ِ تـو بــاشد دیگـر رفتنــے نیستـــ ...

چقدر راحت آدما کارهای خودشون رو توجیه میکنن

با دو تا جمله :

چقدر حساسی عزیزم!

چقدر سخت میگیری عزیزم!

و هر اعتراضی در حکم بد اخلاقی تو خواهد بود!

تو ۳ سالگی : " مامان ، بابا عاشقتونم"

تو ۱۰ سالگی : " ولم کنین "

تو ۱۶ سالگی : " مامان و بابا همیشه میرن رو اعصابم"
... ... ...
تو ۱۸ سالگی : " باید از این خونه بزنم بیرون"

تو ۲۵ سالگی : " حق با شما بود"

تو ۳۰ سالگی : "میخوام برم خونه پدر و مادرم "

تو ۵۰ سالگی : " نمیخوام پدر و مادرم رو از دست بدم!!!!"

تو ۷۰ هفتاد سالگی : " من حاضرم همه زندگیم رو بدم تا پدر و مادرم الان اینجا باشن ...!

بیاید ازهمین حالا قدر پدرو مادرامونو بدونیم...

آرایش چیست ؟
.
.
.
.
... ... ... ... .
.
.
.
لایه ای ضخییییم که لولو را به هولو تبدیل میکند :

راستی من سلام یادم رفت سلام به همه دختر پسرای گل سایت

شانس ما همیشه تو سینما

اينی که صندلی جلویی نشسته

خانومیه که موهاشو اندازه گنبد امام زاده داوود برده بالا

تقصیر من نبودکه با این همه . .

. که با این همه امید قبولی

در امتحان ساده‌ی تو رد شوم

اصلاً نه تو ، نه من!

تقصیر هیچ کس نیست

از خوبی تو بود

که

من


بد

شدم

هر چيز و هر کسي را

که دوست‌تر بداري

حتي اگر که يک نخ سيگار

يا زهرمار باشد

از تو دريغ مي‌کند…

امروز رفته بودم پاساژ علا الدین اونجا حالم بد شد مثل اینکه اوضاع قلبم بد جوری خراب شده دیگه جاهای شلوغ هم نمیتونم برم.