از عشقهای این روزهـــــــا

 

داستانی به بلندای شنگـــول و منگــــول هم نمیتوانـ نوشتـ

 

, چِه برسَد به شیرین و فرهاد ...

آن زمان كه مرا پير و از كار افتاده يافتي،

اگر هنگام غذا خوردن لباسهايم را كثيف كردم ويا نتوانستم لباسهايم را بپوشم

اگر صحبت هايم تكراري و خسته كننده است

صبور باش و دركم كن

يادت بياور وقتي كوچك بودي مجبور ميشدم روزي چند بار لباسهايت عوض كنم

براي سرگرمي يا خواباندنت مجبور ميشدم بارها و بارها داستاني را برايت تعريف كنم...

وقتي نميخواهم به حمام بروم مرا سرزنش و شرمنده نكن

وقتي بي خبر از پيشرفتها و دنياي امروز سوالاتي ميكنم،با تمسخر به من ننگر

وقتي براي اداي كلمات يا مطلبي حافظه ام ياري نميكند،فرصت بده و عصباني نشو

وقتي پاهايم توان راه رفتن ندارند،دستانت را به من بده...همانگونه كه تو اولين قدمهايت را كنار من برميداشتي....

زماني كه ميگويم ديگر نميخواهم زنده بمانم و ميخواهم بميرم،عصباني نشو..روزي خود ميفهمي

از اينكه در كنارت و مزاحم تو هستم،خسته و عصباني نشو

ياريم كن همانگونه كه من ياريت كردم

كمك كن تا با نيرو و شكيبايي تو اين راه را به پايان برسانم

فرزند دلبندم،دوستت دارم

یکی از فانتزیام اینه که سوار اتوبوس باشم ، یکی با عجله سوار بشه و کارتش شارژ نداشته باشه بعد هی دنبال یکی باشه که براش کارت بزنه و بعد برسه به من ، منم دستمو بکنم تو جیبمو کارتمو در بیارم بدم بهش که کارت بکشه ، بعد من همون موقع ایستگاه پیاده شمو کارتمم ازش پس نگیرم و اون داد بزنه حداقل اسمتو بگو ؟
منم محل ندمو تو عمود محو شم ! (پ ن پ افق دیگه جا نداره)

اعتراف میکنم من یه داداش دوقلو هم داشتم برای اینکه ته دیگ بیشتری بهم برسه کشتمش

ﺍﻭايل ﻣﻬﺮه ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﯾﻪ ﻧﺼﯿﺤﺘﺘﻮﻥ ﺑﮑﻨﻢ...
ﻧﺬﺍﺭﯾﺪ ﺩﺭﺳﺘﻮﻥ ﺑﻪ پاتوق ﺁﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ!!!

به بعضیا هم باید گفت: وقت کردی آرومتر برو تا شعورت هم بهت برسه!!!