شبــم به صبح نمی رسد

تمام خطوط فنجانم

نبودنت را فریاد می زند...!

چقدر فال تو مبهم است

و تفسیر تو چقدر گنگ است

دیگر به قرعه کدام فال ...؟

کدام فنجان قهوه ...

کدام استخاره ...

کدام ستاره ی شمالی....

تــــــو را بــجویــم ...؟!

که طــاقــــتــم

لبریز فنجان صبرم، شده است ...!

كه وسوسه می شوم

ایـــــن بــــار

تمام تپش های قلبم را

در خطوط درهم دستانت

به یكباره فــرو پاشم...!

كه ایــــن بــــار

....... نــبودنــم .........

گواه بـــودنـــم باشد ...!

مـــــــن عاشقـــانـــــه هایـــــــم را

روی همیـــــــــن دیـــــــــوار مجـــازی می نویســــــــم !

 از لــج تــــــــو . . .

از لـــج خــــــــودم . . .

که حاضـــــــر نبــودیــــــــم یک بار

ایـــــــن هــــا را واقعـــــــی بــه هـــم بگوییــــــــم. . . !

یه سِــــریا هم هستن که میان و قول میدن "تا اَبـــَــد تنهات نذارن" ولی خیلی زود اَبَدِشــــون "عفو" می خوره لامصــــبا ...!

به بعضـــی از ادمـــــــهــــــــا هــــــــم بـــــــایــــــــد گــــفـــــت:
نــــــــه عــزیـــزم...
اینـــــــــجا نــــــــــه...
ایــــــــنــــــــجا زنـــــــــدگـــــــــی مـــــــــنــــــــــه...
تــــــــوالـــــــــت اون طـــــرفـــــــــه...

ایـنـهـمـه زبـان بـلـدم
(مـادری، غـیـر مـادری، اشـاره، فـیـزیـکـی، روحـی، تـوهـمـی، ارواح، اشـیـا و ...)
اماااااااااااا هـنـوز نـتـونـسـتـم بـه بـعـضـیـا بـفـهـمـونـم:

بـــــــــــــــه تــــــــــــــو ربـــــــــــــــطـــــــــــی نــــــــــــــداره!