دیشب خواب دیدم مازاراتی خریدم! بیرونش مازاراتی بود توش اما مثل 206 بود! ناخوداگاهم از داخل مازاراتی تصویر نداشت تصویر 206 پخش کرد

رنگ بخشیدم به حروفِ صدادار:

آ: سیاه ، اُِ: سفید، ای: قرمز، اُ: آبی، او: سبز

به حروف بیصدا، شکل و حرکت دادم

و بر خود بالیدم از این که، یک روز یا شاید روزی دیگر،

با ضرباهنگ‌های غریزی، فعلی شاعرانه‌ ابداع کنم

که همه‌ی معانی را بدهد،

ترجمه‌اش را برای خویش نگاه داشته‌ام

در ابتدا این یک تمرین بود.

تمامِ سکوت‌ها را می نوشتم، تمامی شب‌ها را،

از غیرقابلِ توصیف، یادداشت برمی داشتم.

و سرگیجه‌ها را ثابت نگاه می داشتم

گاھی دلم میخواھد دمپایی ھایم را مانند کودکیم تا بہ تا بپوشم...تا ببینم ھنوز کسی حواسش بہ من ھست یا نہ؟

هیچوقت آرزوی خوشبختی نکن برای من …
بی خودت !

خرد میشوم....!



سخت است حس کردن



اینکه اضافه ای بیش نیستی



دلم که شکست



دو طرفش بدجور به جان هم افتاده اند



یکی میگوید نمیخواهد نمان



یکی میگوید میخواهی بمان



هیچکدامشان به فکر من نیستن



که خرد میشوم زیر این همه حرف...

اگر بخواهی یکدیگر را دوست خواهیم داشت

با لب هایت در سکوت

و این گل سرخ، سکوت را نخواهد شکست

مگر برای سکوتی ژرف تر



این درخششِ لبخند، ناگاه بی درنگ

به آواز در نخواهد آمد هرگز

اگر بخواهی یکدیگر را دوست خواهیم داشت

با لب های تو در سکوت

من تو بیمارستانم ، دکتر گفته اگه نفسم بالا نیاد میمیرم …
نفسم بیا

از چشم‌های تو
چشمی پاک‌تر نمی‌شناسم.
تو در آن‌ها هستی و همزمان هستند
چیزهایی که می‌بینی
آن‌طور که تو می‌بینی:
پرنده
و نه پرواز.
و همیشه تعجب می‌کنی
اگر با تو از چیزهایی بگویم
که عاشقان به هم می‌گویند.
نگاهم می‌کنی
و به من نشان می‌دهی
که جسم عشق
-عین‌ چشم‌های تو-
کلمات را
تعریف نمی‌کند،
که -عین چشم‌های تو-
شفاف است.