آغاز می‌شوم

-هر روز صبح-

با خط خنده‌ای

که تا اولین گسل تهران

می‌لغزد



تکرار می‌شوم

با رژ لبی

که طعم گلوله دارد

و آینه‌هایی

که کرم پودر می‌زنند



شب که برگردم

یک روز پیرترم

و پس لرزه‌ها

در رویای نیمه شب

به انتظارم نشسته‌اند

پدر :مامانت مریضه بچه پاشو خونرو تمیز کن.
پسر :من سره کامپیوترم حالشو ندارم خونه رو تمیز کنم.
پدر :پس بذار محتویات کامپیوترتو چک کنم.
پسر :دقیقا کجا رو باید تمیز کنم؟؟؟

خدایییش این جور نیست؟
الان تو ذهن بچه های ورودی 92 ای اینه که...
آره الان میریم اونجا 7 ترم تموم میکنیم با معدل بالا 17!!!
مام همین تفکر و داشتیم الان مبنای تفکرمون (ان شاء الله از ترم) بعده!!

شده بعضی وقتا یهو دیگه دوستش نداشته باشی؟
به خودت می گی اصلاً واسه چی دوستش دارم؟
مگه کیه؟
مگه واسم چیکار کرده؟
مگه چی داره که از همه بهتر باشه؟
... ... اصلاً من که خیلی از اون بهترم....
بعد به خودت می خندی که اصلاً واسه چی اینقدر خودتو اذیت کردی؟
یهو، یه چیزی یادت میاد....
یه چیز ِ خیلی کوچیک....
یه خاطره....
یه حرف....
یه لبخند....
یه نگاه....
و بعد....
همین....
همین کافیه تا به خودت بیای و مطمئن بشی که
نمی تــــــــــونی فراموشــــــش کنی ...

وقتی که رفتو منو از یاد برد
هرچی که داشتم همرو باد برد
تو کُنج عزلت خودم نشستم
هرچی که آینه بود زدم شکستم
زخم زبونارو به جون خریدم
از همه حتی از خودم بُریدم
چه عشق ناروایی
چه درد بی دوایی
چه زخم ناتمومی
چه سرنوشت شومی
با توام ای که آبرومو بردی
کُشتی منو اما خودت نمُردی
مثه یه کابوس اومدیو رفتی
آتیش به زندگیم زدیو رفتی
رفتی و من موندم و خاکسترم
بلای تو کاش نمیومد سرم

شده بعضی وقتا یهو دیگه دوستش نداشته باشی؟
به خودت می گی اصلاً واسه چی دوستش دارم؟
مگه کیه؟
مگه واسم چیکار کرده؟
مگه چی داره که از همه بهتر باشه؟
... ... ... اصلاً من که خیلی از اون بهترم....
بعد به خودت می خندی که اصلاً واسه چی اینقدر خودتو اذیت کردی؟
یهو، یه چیزی یادت میاد....
یه چیز ِ خیلی کوچیک....
... یه خاطره....
یه حرف....
یه لبخند....
یه نگاه....
و بعد....
همین....
همین کافیه تا به خودت بیای و مطمئن بشی که
نمی تــــــــــونی فراموشــــــش کنی

گاهی از غصّه ی یک فاجعه دلگیر ترم

گاهی از گریه ی پاییز سرازیر ترم



خسته ام خسته تر از دغدغه های شب و روز

از سفید عبث موی دلم پیر ترم



کارم از غصه ی بی پایه و ناچیز گذشت

گاهی از آه فلک نیز فرا گیرترم



دزد دوران نفس تازه ی دل برده کنون

از صدای بم یک بغض نهان زیر ترم



بخت از زودترین لحظه به من پشت نمود

من به اجبار قضا از همگان دیر ترم



خاک خشکیده شده قلب من اما در چشم

دائم از سیلی و بی مهری تقدیر، ترم

.ﺩﯾﺸﺐ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﭘﻮﺭﺷﻢ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﻭﯾﺮﺍﮊ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻡ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
,
.
ﺩﯾﺪﻡ ﯾﻬﻮ ﯾﮑﯽ ﭘﺮﯾﺪ ﺟﻠﻮ
ﺗﺎ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﺗﺮﻣﺰ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﻟﺤﺎﻑ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪ |:.
))))))))))))))))))))))