زنی به پناه شانه های مردانه تو دل سپرده است ...



تو به كشف اندام زنانه او چشم دوخته ای ....



-جایی دیگر-



مردی به مهر و عاطفه زنانه تو دل سپرده است ...



تو با ماشین حساب به جان دارایی او افتاده ی ...



-برمیگردیم به ابتدا-



چرا خوب با خوب نه!



چرا بد با بد نه!



چرا خوب با بد ؟!



مگه نه اینكه میگن... خلایق هرچه لایق!؟!!

بعضی وقتا یکی تو کانتکت گوشیت هست کﮧ نمیتونی بهش زنگ بزنی دلتم نمیاد پاکش کنی هر وقتم چشمت بﮧ اسمش میفتﮧ دلت یﮧ جورے میشﮧ ولی میدونی کﮧ زنگ زدטּ اشتباهﮧ پس زنگ نمیزنی خیلی دردناکﮧ اوטּ لحظات.....!

تو خونمون از ترس مامانم طوری فرهنگ سازی شده که همه با
لیوان میرن دم یخچال ولی پارچو سر می کشن و خیلی آروم میان لیوان میزارن سر جاش و
میرن … !

پشت دیوارر حیاط

تو سکوت خلوت شب

با صدای نم نم بارون

من در آغوش تو

تو در آغوش من

چه لحظه زیبایی بود تورا بوسیدن

اما زمان کوتاه بود

و یک روز در پشت دیوار حیاط تنها به انتظار نشستم

تکیه بر دیوار زدم و گریه کردم

چون تو دیگر در آغوشم نبودی

تا گرمای تو قلب سردم را دوباره زنده کند

ولی یک خاطره زیبا در پشت حیاط یک ویلا بر جای ماند

تا بر میدارمش از تو مینویسد،مانده ام این “خودنویس” است یا ” تونویس”

به یک دوست پسر جهت انجام کارهای خاک بر سری
نیازمندیم
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
کارش
کاری نداره خاک رو ورمیداره میریزه تو سر آدم های منحرفی که تا این پایین اومدن

فدای تمام پدر مادرهایی که به دست فراموشی سپرده شدن

توی جایی به اسم خانه سالمندان زندانی شدن و همیشه چشمشون به دره تا یک آشنا ببینن

بعضی وقتا ما آدمها چیزهایی رو فراموش میکنیم که عمری بهشون مدیونیم

چطور دلمون میاد؟ چطور میتونیم؟

با این همه سنگ دلی و بی وفایی میتونیم اسم خودمون رو انسان بزاریم؟؟
تقدیم به تمام پدر و مادرهای فراموش شده

یکی از دردآور ترین لحظه های زندگی اون موقع س که سر جلسه امتحان نشستی و همه بغل دستیات دارن با ماشین حساب کار میکنن و تو حتی نمیدونی کدوم سوال ماشین حساب میخواد!