عمو زنجير باف ؟
بله
زنجير منو بافتي ؟
بله
.
.
.
تا اينجاشو حرفي ندارم
بعد از اين شاعر يک دفعه اسکول بازيش ميگيره
...
پشت کوه انداختي ؟
بله

خب مرد حسابي اين همه زحمت کشيدي زنجير بافتي براي چي پشت کوه انداختي !!!!
.
.
.
و در آخر هم شاعر به طور کل بابا هارو تبديل به بز و گوسفند و سگ و گربه و .... اينا مي کرد

بابا اومده
چي چي اورده ؟
نخود و کشمش
با صداي چي ؟؟؟
.
.
و اينگونه بود که ما خل و چل بزرگ شديم

ﺷﻤﺎ ﻳﻪ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻪ ﻏﺮﻭﺏ 31 ﺷﻬﺮﻳﻮﺭ ﻓﮏ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ 6 ﺻﺒﺢ ﻓﮏ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺭﻭﺱ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻓﮏ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻧﻤﺮﻩ ﻫﺎ ﻓﮏ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﺍﺳﺖ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻓﮏ ﮐﻦ ﻣﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺣﺮﻓﻲ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺳﺘﺎﺩ ﮐﻮﻓﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮ ﺗﻌﻄﯿﻼﺕ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ عمه ندارم به روحم بی اعتقادم کصافت هم خودتی

ﻓﻘﻂ ﻳﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﻪ ﻛﻪ ﻣﻴﺸﻴﻨﻪ ﻳﻪ ﺩﻝ ﺳﻴﺮ ﻏﻴﺒﺖ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﻭ ﺣﺮﻑ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﺭﻩ ﺍﺧﺮﺷﻢ ﻣﻴﮕﻪ ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭼﻪ،ﻣﺎ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﺎﺭﻱ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻫﺮﻛﻲ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺯﻧﺪﮔﻲﻣﯿﮑﻨﻪ !