پاتوق دانشجویان ایران - جستجو در پست ها

be to che???!!

در یکی بود ... یکی نبود

هميشه با خود فكر مي كردم

چه حادثه اي با ديدنت بر من اتفاق مي افتد...؟؟

اصلا" بايد چطور به تماشاي تو بنشينم؟

بايد نزديك شوم؟

يا مدتي از دور، تولد تو را در چشمان خود؛ سرشار از تماشا شوم...؟

هميشه حس مي كردم

ديدن تو براي من حادثه اي بزرگ خواهد بود

و من طلوع تو را از پشت حادثه هاي بزرگ به تماشا خواهم نشست

و درست در زماني كه

همه چشم هاي مهاجم براي ربودن تو در خواب هستند

و خبر از زمان طلوع تو ندارند

من در همان لحظه؛ طلوع تو را شكار خواهم كرد.

اما اكنون...

همه جا خاموش است

چشم ها در خوابي عميق فرو رفته اند

فقط صداي خدا در طبيعت بي انتهايش موج مي زند

و من تو را گم كرده ام... افســوس...

آخرین ویرایش توسط asalam در [1392/05/28 - 00:55]

دیدگاه •

•

• 1392/05/28 - 00:53

+7

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

در حـضـور خـارها هم میشود یک یاس بود
در هـیاهـوی مترسکها پر از احساس بود  
میشود حتی برای دیـدن پروانه ها
شـیــشـه های مـات یک متروکه را الماس بود  
دسـت در دسـت پرنده،بـال در باـل نسـیـم
ساقه های هـرز این بیشه ها را داس بود 
کاش می شد حرف از" کاش میشد"هم نبود-
هر چه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود

دیدگاه •

•

• 1392/05/28 - 00:42

+4

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد و اشک من ترا بدرود خواهد گفت. 
نگاهت تلخ و افسرده است. دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است. 
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است.
تو با خون و عرق این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی. 
تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان کن در افتادی.
 تو را کوچیدن از این خاک ،دل بر کندن از جان است. تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است. 
تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران تو را این خشکسالی های پی در پی تو را از نیمه ره بر گشتن
یاران تو را تزویر غمخواران ز پا افکند تو را هنگامه شوم شغالان بانگ بی تعطیل زاغان در ستوه آورد. 
تو با پیشانی پاک نجیب خویش که از آن سوی گندمزار طلوع با شکوهش خوشتر از صد تاج خورشید است 
تو با آن گونه های سوخته از آفتاب دشت تو با آن چهره افروخته از آتش غیرت که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است 
تو با چشمان غمباری که روزی چشمه جوشان شادی بود و اینک حسرت و افسوس بر آن سایه افکنده ست خواهی رفت. 
و اشک من ترا بدروردخواهد گفت

دیدگاه •

•

• 1392/05/28 - 00:36

+4

Prof.Dr.Abdolreza Sh.Farahani

در یکی بود ... یکی نبود

نیمه شب آواره و بی حس و حال – در سرم سودای جامی بی زبان

پرسه ای آغاز کردیم در خیال – دل به یاد آورد ایام وصال

از جدایی یک دو سالی میگذشت – یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را – خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی و آن اسرار را – آن دو چشم مست آهو وار را

همچو رازی مبهم و سربسته بود – چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او – همنشین و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او – ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد جایگاه خستگی – این چنین شد آغاز دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر – وای از آن عمری که با شد به سر

مست او بودم ز دنیا بی خبر – دم به دم این عشق میشد بیشتر

آمد و در خلوتم دم ساز شد – گفتگوها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پابرجاست دل – گرگشایی چشم و دل زیباست دل

گرتو زورقمان شوی دریاست دل – بی تو شامی بی فرداست دل

دل به عشق روی تو ویران شده – در پی عشق تو سرگردان شده

گفت در عشق وفادارم بدان – من تو را بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان – چون تویی محمول خمانم بدان

با تو شادی میشود غمهای من – با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت ز دل افزون شده – دل به جادوی رخت افسون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده – عالم از زیبائیت مجنون شده

در سرم جز عشق تو سودا نبود – بهر کس جز او در این دنیا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود – همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود – در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار : روزگار اما وفا با ما نداشت – طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش عشق ما سنگی گذاشت – بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصر هجران بود و بس – حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود – در غمش مجنون و عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود – سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست – ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست – این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست – رفت و با دلدار دگر عهد بست

با که گویم آنکه هم خون من است – جسم جان و تشنه خون من است

بخت بدبین وصل او قسمت نشد – این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این قیمت نشد – عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست

با چنین تقدیر بد تدبیر نیست – از غمش با دود و دم همدم شدم

باده نوش غصه او من شدم – مست مخمور خراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم کم شدم – آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را – عشق من : عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از تو حتی اسم من را نبر – خاطراتم را تو بیرون کن ز سر

دیشب از کف رفت – فردا را نگر

آخرین یکبار از من بشنو پند – بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود – عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید به رود – ماهی بیچاره اما مرده بود

دیدگاه •

•

• 1392/05/28 - 00:28

+5

xroyal54

در بهانه هاي دلتنگي

هیچ خريَ آآدم نیــــــســــت.....امــــــــــآ بــعضـی آدمــــــــآ خیـلـــــــی خـــرن!

فـــکـــر کــنــم خـــــــــدآآ نـــیمــه گــــمــ شـــدِه مــــنو تـــــــــقــسیم کــردِه

تــــو وجود همـــــــــــــــــــه....!!

لــــــــآمـــــصـــــــب هر کیـــــــو میـــــــــبیـــــــنم.....

بـــــــــهش یـــــه حــــــــس عـــــجـــــــبـــــی دااااآاارم.........!!

وآآآالــــــــــــــاآااا ...............!

1 دیدگاه •

•

• 1392/05/27 - 21:28

+7

دیدگاه

حالا حست خوبه یا بد؟

1392/05/27 - 21:30

xroyal54

در بهانه هاي دلتنگي

گاهی وقتا
یه " نفر "
باعث می شه که حس کنی
چیزی که تو رو روی زمین نگه داشته...
جاذبه ی زمین نیست...!

دیدگاه •

•

• 1392/05/27 - 19:29

+8

xroyal54

در بهانه هاي دلتنگي

این بار اگر زن زیبارویی را دیدید..
جای شماره به او امنیت بدهید.
او را به مقصد مورد نظرش برسانید
نه به مقصد مورد نظرتان.. بگذارید زن ایرانی وقتی مرد ایرانی را در کوچه خلوت می بیند
احساس امنیت کند نه ترس..
بیایید فارغ از جنسیت..
کمی مرد باشید

دیدگاه •

•

• 1392/05/27 - 19:27

+8

xroyal54

در بهانه هاي دلتنگي

حس قشنگیه
یکی نگرانت باشه
یکی بترسه از اینکه یه روز از دستت بده.
سعی کنه ناراحتت نکنه،
وقتی ازش جدا میشی :پیام بده
عزیزدلم رسید؟
قشنگه :یهوبغلت کنه،
یهو.. توی جمع.. درگوشت بگه دوست دارم!
بگه که حواسم بهت هست.
ازت حمایت کنه..

دیدگاه •

•

• 1392/05/27 - 19:24

+9