چه کسی میگوید که من هیچ ندارم…؟
من چیزهای با ارزشی دارم ….!
حنجره ای برای بغض …
چشمانی برای گریه…
لبهایی برای سکوت…
ریه هایی برای سیگار…
دستهایی برای خالی ماندن…
پاهایی برای نرفتن….
شبهایی بی ستاره….
پنجره ای به سوی کوچه بن بست…
و وجودی بی پاسخ…..

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد

لب تو میوه ممنوع ولی لبهایم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

با چراغی همه جا گشتم وگشتم در شهر
هیچ کس هیچ کس اینجا به تو مانند نشد

هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها
عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد!

من زخمهای بی نظیری به تن دارم

اما تو مهربان ترینشان بودی

عمیق ترینشان . عزیزترینشان!

بعد از تو ...

ادمها تنها خراشهای کوچی بودند بر پوستم

که هیچ کدامشان به پای تو نرسیدند !

@arash_fa ما خوب یاد گرفتیم در آسمان مثل پرندگان باشیم و در آب مثل ماهیها، اما هنوز یاد نگرفتیم روی زمین چگونه زندگی کنیم

در دلی هر چند دوری از نظر

خوش تر آن روزی که باز آیی ز در

با تو ما را خوش ترین دیدار باد

هر کجا هستی ، خدایت یار باد

تو دست در دست دیگری ...

من در حال نوازش دلی که سخت گرفته است از تو ...

مدام بر او تکرار می کنم که نترس عزیز دل

ان دستها به هیچ کس وفا ندارند ...

از ريشه مي كَنَند درخت بلند را
آن نخل بي شكوفه ي گيسو كمند را
مادر!صدا ،صداي عروسي ست گوش كن
دارند مي بَرند همان قد بلند را
مادر! ببين زنان چه جسورانه بسته اند
برجاي جاي بوسه ي من دستبند را
مادر مراببخش كه هنگام رفتن است
وقت است تا رها كنم اين قيد و بند را
اينك وصيتي ست مرا:«روز مرگ من
آنان كه تا كنار جسد مي رسند را،
-تأكيد كن بگو كه بخوانند جاي «حمد»

اشتباه من این بود
هر جا رنجیدم
لبخند زدم ....
فکر کردند درد ندارد
سنگین تر زدند ضربه ها را !!!

[!] داشت لره رو میزد و میگفت : اکبر میکشمت . یکی رد میشده میگه نزنش گناه داره . لره میگه بذار بزنه من که اکبر نیستم !!!!

همتون میبینین که زندگی داره بهتون راه های غم و غصه خوردن رو یاد میدهخوب یالا دست به کار شین شما هم راه شاد بودن رو بهش یاد بدین